اختلاف در صلاحیت میان دادگاه و دیوان عدالت اداری

رأی خلاصه جریان پرونده

شعبه *به موجب قرار شماره **۹۹/۰۷/۳۰ چنین اظهار نظر نموده است:

در خصوص دادخواست خانم ه. م. م. ا. فرزند ع. د. با وکالت خانم ف. ش. به طرفیت سازمان *به خواسته الزام به برقراری و تعیین مستمری طبق نظر کارشناسی و پرداخت ان به موکله به صورت ماهانه و مطالبه خسارات دادرسی صرف نظر از ماهیت امر نظر به اینکه وکیل خواهان مستمری مورد تقاضا تا سال ۹۸ مدتی پرداخت لیکن سپس پرداخت نگردیده و مرجع صالح برای رسیدگی و شکایت از اقدامات واحدهای دولتی اعم از وزارتخانه ها و سازمان ها و موسسات و شرکت های دولتی و شهرداری ها و سازمان تامین اجتماعی و تشکیلات و نهادهای انقلابی و موسسات وابسته به انها به استناد ماده ۱۰ قانون تشکیلات ایین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب ۹۰/۹/۲۲ در صلاحیت دیوان عدالت اداری است.لذا دادگاه مستندا به مقرره مذکور و مواد ۲۶ و ۲۸ قانون ایین دادرسی مدنی قرار عدم صلاحیت به اعتبار و شایستگی دیوان عدالت اداری صادر و اعلام و پرونده در اجرای ماده ۲۸ قانون اخیرالذکر به دیوانعالی کشور ارسال می گردد.

با وصول پرونده به دیوان عالی کشور و ارجاع به این شعبه ، هیات قضایی شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده ، مشاوره نموده؛ چنین رای می دهد:

رای

به صراحت ماده ۱۴ قانون تشکیلات و ایین دادرسی دیوان عدالت اداری مرجع حل اختلاف در صلاحیت بین شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع قضایی ، شعب دیوان عالی کشور است.و چون در پرونده حاضر که می بایست به دیوان عدالت اداری ارسال می شد و مورد رسیدگی قرار می گرفت و در صورت حدوث اختلاف ، جهت حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال می گردید ، فعلا اختلافی حادث نشده است.فلذا قابلیت طرح در دیوان عالی کشور را ندارد. ، بنابراین مقرر می دارد. دفتر- پرونده از امار کسر و به مرجع محترم ارسال کننده اعاده تا اقدام قانونی را به عمل اورد.

شعبه *

رییس- م. ص. مستشار- غ. خ. ر.