اقرار زوجین به مواقعه پس از صدور گواهی عدم امکان سازش و حکم به طلاق بائن

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۰/۱۱/۱۰
برگزار شده توسط: استان قم/

موضوع

اقرار زوجین به مواقعه پس از صدور گواهی عدم امکان سازش و حکم به طلاق بائن

پرسش

دادگاه با صدور گواهی عدم امکان سازش حکم به طلاق باین صادر کرده و زوجین در دفترخانه رسمی حاضر و به مواقعه با هم اقرار کرده¬اند؛ لذا سردفتر از ثبت طلاق خودداری و زوجین به دادگاه دادخواست اصلاح تقدیم داشته¬اند:

نظر هیئت عالی

اولا؛ موارد اصلاح رای موضوع ماده ۳۰۹ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی صرفا ناظر به اشتباهات و سهو قلم یا محاسبات است و لذا مشمول موضوع سوال نیست. ثانیا؛ اعم از این که مواقعه¬ای قبل از صدور رای طلاق واقع شده و در زمان رسیدگی کتمان شده و یا این که بعد از صدور رای طلاق مواقعه¬ای حاصل شده باشد در هر دو صورت موجب خواهد شد که دادگاه به نوع خاصی از طلاق که رجعی است رای دهد و یا با وجود شرایط دیگر نظر به طلاقی مثل خلع که با وجود باین بودن قابلیت رجعی را دارد رای دهد. بنابه مراتب رای به طلاق باین موضوع فرض سوال به دلیل کتمان مواقعه و یا وقوع آن پس از رای قابل اجرا نیست و زوجین و یا متقاضی طلاق مجددا باید طرح دعوای دیگری برای اخذ رای دایر به گواهی عدم امکان سازش برای اجرای طلاق کند. لذا نظرهای ابرازی در نشست قضایی قم مورد تایید نیست. نظر اتفاقی: نظر اول ـ دادگاه باید بررسی کند که آیا طلاق جدیدی که طرفین مدعی آن هستند تاثیری در طلاق قبلی دارد؟ اگر پاسخ منفی است دستور قضایی صادر شود که به طور مثال از باین به خلع تبدیل و صیغه خلع جاری شود. اما اگر آثاری داشته باشد نیاز به دادخواست و رسیدگی در دادگاه است؛ لذا نمی¬توان دستور قضایی صادر کرد.