تأثیر تمکین در تحقق بزه ترک انفاق

رأی دادگاه بدوی

در خصوص اتهام آقای ح. با وکالت ح. مبنی بر ترک انفاق موضوع شکایت خانم الف.؛ دادگاه با توجه به محتویات پرونده و اقرار متهم به ترک انفاق و موجه نمودن اقدام خود با ادعا عدم تمکین شاکیه و عدم ارائه هرگونه دلیلی که دال بر عدم تمکین شاکیه نماید و نظر به حاکمیت اصل تمکین زوجه و باملاحظه قرائن و اماراتی که دلالت بر وقوع بزه دارد ازجمله ازدواج مجدد متهم و موجه نبودن دفاعیات وکیل متهم، اتهام انتسابی محرز دانسته و مستنداً به ماده ۵۳ قانون حمایت از خانواده و ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی نامبرده را به تحمل یک سال حبس تعزیری محکوم می نماید. رأی صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران است.
دادرس شعبه ۱۱۶۹ دادگاه عمومی جزایی تهران- منوچهری

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ح. به وکالت از آقای ح. نسبت به دادنامه شماره ۹۰۰۷۹۷ مورخ ۱۴/۰۸/۱۳۹۳ صادره از شعبه ۱۱۶۹ که به موجب آن تجدیدنظرخواه به اتهام ترک انفاق به یک سال حبس محکوم گردیده؛ با توجه به محتویات و خصوصاً این که بعد از صدور رأی محکومیت تجدیدنظرخواه به موجب دادنامه شماره ۱۰۱۳۹۵ مورخه ۲۹/۰۹/۱۳۹۳ صادره از شعبه ۲۶۱ دادگاه خانواده حکم به طلاق با خواسته تجدیدنظرخواه صادر گردیده؛ فلذا قطع نظر از این که تجدیدنظرخواه نسبت به ترک انفاق ادعای پرداخت را نموده که در مرحله دادسرا و دادگاه بدوی مورد رسیدگی قرار نگرفته است، فلذا دادگاه اعتراض را وارد تشخیص و مستنداً به بند ب از ماده ۲۵۷ از قانون آئین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری نقض و با توجه به رأی صادره به خواسته طلاق از ناحیه تجدیدنظرخواه که حکایت از نوعی جدایی و از عدم تمکین دارد و اصولاً نفقه فرع بر تمکین است و عدم احراز سوءنیت و فقد عنصر قانونی به استناد ماده ۱۷۷ قانون آئین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری رأی برائت نامبرده صادر می گردد. رأی صادره قطعی است.
شعبه ۲۲ دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار
خلیل حیات مقدم - عبدالرضا مرادی