تأثیر حضور وکیل تسخیری بر حق واخواهی متهم

رأی خلاصه جریان پرونده

آقای الف. ح. تبعه افغانستان و با وکالت تسخیری آقای ج. ی به اتهام قتل عمدی مرحوم م. ج. در تاریخ ۱۳۸۹/۱/۱۵ در اصفهان ، حسب شکایت اولیاء دم متوفی تحت تعقیب واقع شده است . پس از انجام تحقیقات و صدور قرار مجرمیت غیابی ( ص ۱۹۲) و کیفرخواست و ارسال پرونده به دادگاه ، شعبه ۱۷ دادگاه تجدیدنظر ( کیفری استان ) اصفهان پس از تشکیل جلسات متعدد و احضار متهم از طریق نشر آگهی نهایتاً پس از استماع اظهارات دادستان و وکیل تسخیری متهم و اخذ دفاعیات و آخرین دفاعیات آقای وکیل تسخیری متهم به لحاظ عدم حضور متهم، ختم رسیدگی را اعلام و در تاریخ ۱۳۹۳/۱۱/۳۰ با احراز اتهام قتل عمدی و توجه به اینکه متهم --‌- بوده و علیرغم ابلاغ از طریق انتشار آگهی حاضر نشده و دفاعی به عمل نیاورده، به استناد مواد ۲۱۱ ، بند ب ماده ۲۹۰ ۳۵۱ و ۳۸۱ و ۴۱۷ و ۴۱۰ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ حکم به قصاص نفس وی صادر نموده است و رأی صادره را حضوری اعلام نموده وکیل تسخیری محکوم علیه به رأی صادره اعتراض و پرونده پس از ارسال به دیوان عالی کشور به این شعبه ارجاع شده است .هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید . پس از قرائت گزارش آقای مرتضوی عضو ممیز وملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای محمد رضا الهی منش دادیار دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر باتوجه به محتویات پرونده بلحاظ قابل طرح نبودن پرونده در دیوان عالی کشور تقاضای اعاده آن را به مرجع صادر کننده رأی دارد در خصوص دادنامه شماره ۳۴۸ فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رأی می دهد:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

نظر به اینکه متهم و وکیل انتخابی وی در هیچ یک از مراحل دادرسی حاضر نشده و لایحه دفاعیه نیز ارسال نکرده است و وکیل تسخیری نیز وکیل منتخب تلقی نمی گردد لهذا رأی صادره به استناد ماده ۴۰۶ قانون آئین دادرسی کیفری غیابی بوده و ظرف مدت ۲۰ روز پس از ابلاغ واقعی از ناحیه محکوم علیه یا وکیل منتخب وی قابل واخواهی در دادگاه صادر کننده رأی است .لهذا پرونده با کیفیت موصوف قابل طرح در دیوانعالی کشور نبوده و اعاده می گردد.
شعبه ۳۲ دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون
رضا فرج اللهی - عبدالحمید مرتضوی