تاثیر اذن زوج در اشتغال زوجه

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۸۸/۰۲/۲۵
برگزار شده توسط: استان قم/

موضوع

تاثیر اذن زوج در اشتغال زوجه

پرسش

با توجه به ماده ۱۱۱۷ قانون مدنی آیا شوهر می¬تواند مستند به ممنوعیت خروج زن از منزل بدون اذن شوهر زن خود را از حرفه¬ای که با مصالح خانوادگی یا حیثیات خود زن منافات نداشته باشد منع کند؟

نظر هیئت عالی

این سوال در دو کمیسیون تخصصی مطرح شده است.

نظر اکثریت

اولا؛ مطابق ماده ۳ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی در جایی که قانون ساکت است یا در مورد آن قانونی وضع نشده است دادرس دادگاه مجاز است به فتاوای معتبر مراجعه کند. اصل ۱۶۷ قانون اساسی مقرر داشته است که قاضی اگر حکم دعوا را در قوانین مدون نیابد باید به فتاوی معتبر و یا منابع فقهی مراجعه کند.

نظر اقلیت

به نظر مشهور فقها و به فتوای امام (ره) نیز اگر در ضمن عقد نکاح شرط شود که زن اجازه خروج از منزل را داشته باشد و نیازمند اذن و اجازه شوهر نباشد و یا این که عقد مبنی بر اجازه خروج زن از منزل انجام شده باشد مانند این که زن اشتغال به کار در خارج از منزل داشته و شوهر هم می¬دانسته و مخالفت نکرده و عقد ازدواج هم در همین اوضاع و احوال و با علم و آگاهی و توافق ضمنی و یا صریح انجام بگیرد در این دو صورت (شرط ضمن عقد و عقد مبنی بر جواز خروج زن) نیازمند اذن شوهر نیست و او نمی تواند از خروج زن ممانعت کند؛ مگر این که مفسده¬ای در بین باشد که در این صورت از باب دیگری و به خاطر حکم دیگری شوهر می¬تواند جلوگیری کند. همچنین اگر مردی حقوق اقتصادی زن را تامین نکند و زن مجبور شود که برای تامین مخارج خود کار کند خروج او از منزل برای کار جایز است. همچنین است خروج زن برای هر امر لازم و واجب عقلی و شرعی. بنابراین نیاز به اجازه شوهر در صورتی است که هیچ ضرورت عقلی و شرعی در کار نباشد. اما اگر چنین شرطی در میان نباشد ماده ۱۱۱۷ قانون مدنی که مقرر داشته: شوهر می¬تواند زن خود را از حرفه یا صنعتی که منافی مصالح خانوادگی یا حیثیات خود یا زن باشد منع کند به زوج اجازه می¬دهد که مانع کار زوجه خود شود و زوجه فقط خانه¬دار باشد. با توجه به این