تخفیف مجازات در محکومیت تمرد نسبت به مامور دولت
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۴۰۰/۰۴/۰۷
برگزار شده توسط: استان تهران/ شهر تهران
موضوع
تخفیف مجازات در محکومیت «تمرد نسبت به مامور دولت»
پرسش
در محکومیت به تمرد نسبت به مامورین دولت، آیا محکومعلیه میتواند با اخذ رضایت از مامور گزارشدهنده که مورد تمرد قرار گرفته است، درخواست تخفیف مجازات وفق ماده ۴۸۳ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ را بنماید؟
نظر هیات عالی
نظر به اینکه مامور دولت در اتهام تمرد صرفاً اعلامکننده جرم میباشد نتیجتاً در صورت رضایت، وی مشمول ماده ۴۸۳ قانون آیین دادرسی کیفری که ناظر به شاکی یا مدعی خصوصی میباشد، نمیگردد.
نظر اکثریت
مامور دولت صرفاً یک اعلامکننده جرم است و شاکی خصوصی و بزهدیده به معنای خاص موضوع ماده ۱۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ محسوب نمیگردد. از طرفی در صدر ماده ۴۸۳ قانون اخیرالذکر اشاره شده است: «. .. هرگاه شاکی یا مدعی خصوصی....» و اشاره به اعلامکننده جرم نکرده است و در نظریه مشورتی به شماره ۱۵۴۹/۹۴/۷ مورخه ۱۳۹۴/۰۶/۱۶ آمده است ماده ۴۸۳ منصرف از اعلامکننده جرم است و در ادارات و سازمان دولتی مامور، اعلامکننده جرم است و هیچیک از وظایف و اختیارات شاکی را ندارد، پس نتیجه حاصل میشود. مامور دولت در اتهام تمرد، صرفاً اعلامکننده جرم است و محکومعلیه حق اعمال ماده ۴۸۳ را پس از رضایت مامور جهت اعمال تخفیف ندارد.
نظر اقلیت
در تمامی جرایم غیر قابل گذشت، شاکی، گزارشکننده جرم است و در بحث ماده ۴۸۳ قانون آیین دادرسی کیفری قائل به تفکیک نشده است. مامور نیز بزهدیده است و محکومعلیه میتواند با رضایت شاکی تقاضای اعمال تخفیف نماید.
برخی از همکاران نیز قائل به تفکیک شدند و اظهار داشتند: اگر در پرونده اسم مامور بهعنوان شاکی ثبت شود و اظهارات نامبرده در برگ اظهارات شاکی قید شود شاکی خصوصی و بزهدیده محسوب و محکومعلیه با رضایت مامور میتواند تقاضای اعمال ماده ۴۸۳ را بنماید ولی اگر بهعنوان گزارشدهنده باشد و اظهارات او در برگ اظهارات شاکی نباشد، صرفاً اعلامکننده است و محکومعلیه نمیتواند با رضایت مامور تقاضای تخفیف نماید.