تقاضای اعمال ماده ۴۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری در خصوص ابطال گذرنامه و ممنوع‌الخروجی محکوم علیه

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۴۰۲/۰۸/۰۳
برگزار شده توسط: استان خراسان جنوبی/ شهر سربیشه

موضوع

تقاضای اعمال ماده ۴۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری در خصوص ابطال گذرنامه و ممنوع‌الخروجی محکوم علیه

پرسش

درپرونده‌ای محکوم‌علیه به اتهام حمل دویست و شانزده کیلوگرم مواد مخدر از نوع تریاک به تحمل شانزده سال حبس و جزای نقدی به مبلغ دو میلیارد ریال و ابطال گذرنامه و ممنوع‌الخروجی وی به مدت پنج سال از تاریخ قطعیت دادنامه صادره گردیده است که محکوم‌علیه تقاضای اعمال ماده ۴۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری نموده است و دادگاه مجازات حبس و جزای نقدی وی را تخفیف داده؛ اما نسبت به تخفیف در خصوص ابطال گذرنامه و ممنوع‌الخروجی وی اتخاذ تصمیم ننموده است؛ آیا ابطال گذرنامه و ممنوع‌الخروجی؛ مجازات محسوب می‌شود؟ آیا دادگاه می‌بایست مدت ابطال گذرنامه و ممنوع‌الخروجی را تقلیل دهد؟

نظر هیات عالی

با توجه به بند «ه» ماده ۲۳ قانون مجازات اسلامی مصوب سال ۹۲ که منع خروج اتباع ایران از کشور را در زمره مجازات‌های تکمیلی ذکر نموده است، در صورت اعمال ماده ۴۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری در این مجازات ضرورت تخفیف مورد توجه مقنن است.

نظر اکثریت

ابطال گذرنامه و ممنوع‌الخروجی، مجازات محسوب می‌شود و چون یکی از مجازات‌های تکمیلی که در ماده ۲۳ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ منع خروج اتباع ایران از کشور می‌باشد؛ لذا به استناد ماده ۲۳ قانون مجازات اسلامی؛ مجازات محسوب شده و دادگاه می‌بایست تخفیف دهد.

نظر اقلیت

نظر به اینکه که انواع مجازات در ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی ذکر شده و ابطال گذرنامه در ماده مذکور به عنوان مجازات درج نگردیده؛ لذا مجازات محسوب نمی‌شود و آنچه دادگاه ملزم به تخفیف آن است مجازات است؛ لذا نیازی به تخفیف نیست و رویه قضایی موید همین موضوع می‌باشد.