رای وحدت رویه شماره ۳۷ مورخ ۱۳۸۶/۰۲/۰۲ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
کلاسه پرونده: ۱۵۸/۸۳
شاکی:رئیس سازمان آموزش و پرورش استان زنجان
موضوع:اعلام تعارض آراء صادره از شعب ۱۳ و ۱۵ دیوان عدالت اداری
تاریخ رای:یکشنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۸۶
شماره دادنامه: ۳۷
مقدمه: الف- شعبه سیزدهم در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۲/۲۶۲۶ موضوع شکایت خانم بتول امیدی به طرفیت اداره آموزش و پرورش منطقه زنجانرود به خواسته، هزینه سفر به شرح دادنامه شماره ۲۲ مورخ ۱۳۸۳/۰۱/۱۸ چنین رای صادر نموده است، اداره خوانده در پاسخ به شکایت ضمن ارسال تصویر مصوبه هیات وزیران به شماره ۱۱۹۱۰/ت۲۹۷ مورخ ۱۳۶۸/۰۴/۱۱ اعلام داشته، به استناد تبصره یک ماده یک آییننامه اجرای بندهای ب و پ ماده ۴۰ قانون استخدام کشوری مصوب ۱۳۵۲/۰۳/۱۲ هزینه سفر و نقل مکان موضوع ماده مذکور در محدوده یک شهرستان چنانچه در راههای آسفالته و شوسه از ۵۰ کیلومتر در راههای صعب العبور از ۳۰ کیلومتر تجاوز نماید، قابل پرداخت خواهد بود و ضمناً اعلام میدارد، مسافت زنجانرود تا شهرستان زنجان ۳۷ کیلومتر میباشد. با توجه به دفاعیات اداره خوانده و عدم ارائه دلیل از ناحیه شاکیه شکایت نامبرده فاقد اعتبار قانونی و غیر وارد تشخیص علیهذا حکم به رد آن صادر میگردد. ب- شعبه پانزدهم در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۲/۱۹۷۴ موضوع شکایت خانم خانم تاج والی به طرفیت آموزش و پرورش زنجان به خواسته هزینه سفر به شرح دادنامه شماره ۱۲۶۱ مورخ ۱۳۸۲/۱۱/۳۰ چنین رای صادر نموده است، راجع به شکایت شاکی به خواسته هزینه سفر و انتقال از شهرستان زنجانرود به شهرستان زنجان نظر به اینکه خواسته شاکی حسب مدارک مثبته استنادی و از جمله احکام کارگزینی محل خدمت اولیه و اخیر موافق با ماده ۴۰ قانون استخدام کشوری و آییننامه قسمتی از ماده مذکور مصوب ۱۳۵۲/۰۳/۱۲ هیات وزیران موضوع بندهای ب و پ آن میباشد از طرفی بخشنامه شماره ۱۹۶ مورخ ۱۳۵۹/۰۹/۰۹ وزارت آموزش و پرورش به موجب آراء شمارههای ۶۵ و ۶۶ مورخ ۱۳۶۶/۱۱/۰۷ هیات عمومی دیوان عدالت اداری و لحاظ رای وحدت شماره ۳۰ مورخ ۱۳۶۴/۱۰/۰۱ آن هیات ابطال گردیده لهذا شکایت شاکی را وارد تشخیص، حکم به ورود شکایت صادر میگردد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
به موجب تبصره یک ماده آییننامه اجرایی بندهای ب و پ ماده ۴۰ قانون استخدام کشوری مصوب ۱۳۶۸ پرداخت هزینه سفر و نقل و مکان در محدوده جغرافیائی یک شهرستان مشروط بر آن است که فاصله بین دو محل در جادههای آسفالته از ۵۰ کیلومتر و در جادههای غیر آسفالت از ۳۰ کیلومتر تجاوز نماید. بنابراین دادنامه شماره ۲۲ مورخ ۱۳۸۳/۰۱/۱۸ شعبه سیزدهم دیوان عدالت اداری که متضمن این معنی است صحیح و موافق قانون تشخیص داده میشود. این رای مستنداً به ماده ۴۳ قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری ذیربط در موارد مشابه لازم الاتباع است.