رای شماره ۳۹۲ مورخ ۱۳۸۶/۰۶/۰۴ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
کلاسه پرونده: ۲۴۹/۸۴
شاکی:آقای حیدر خزند
موضوع:ابطال بند ۳ مصوبه شماره ۲۷۷۷/۱۰۵ مورخ ۲۸/۶/۱۳۷۹ سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور
تاریخ رای:یکشنبه ۴ شهریور ۱۳۸۶
شماره دادنامه: ۳۹۲
مقدمه: شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، اینجانب دارای ۱۷ سال سابقه در جهادکشاورزی و بازنشسته هستم. برای پاداش خدمت خود و مرخصی ذخیره مراجعه کردم ترتیب اثری ندادند. لذا به دیوان عدالت اداری دادخواست تقدیم داشته طبق متن رای ضمیمه حسب ظاهر طبق مصوبه شماره ۲۷۷۷/۱۰۵ مورخ ۲۸/۶/۷۹ سازمان مدیریت و برنامهریزی نیروی امثال مرا از دریافت پاداش خدمت منع کرده است. چون سازمان نمیتواند بر خلاف حق و قانون چنین مصوبهای را تصویب نماید و چنین موضوعی جز با تصویب مجلس قانونگذاری و تایید شورای نگهبان قابل اجرا نیست و حقوق اینجانب را ضایع ساخته، لذا استدعای ابطال بند ۳ مصوبه شماره ۲۷۷۷/۱۰۵ مورخ ۲۸/۶/۷۹ را دارم. دفتر حقوقی سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور طی نامه شماره ۷۵۶۳۸/۱۶۰۴ مورخ ۸/۵/۸۴ اعلام داشتهاند، شاکی در دادخواست تقدیمی ابطال بند ۳ بخشنامه شماره ۲۷۷۷/۱۰۵ مورخ ۲۸/۶/۷۹ این سازمان را خواستار گردیده که مستخدمین پیمانی و سایر کارکنان غیر رسمی را از شمول مفاد دستورالعمل فوقالذکر خارج دانسته است. طبق صراحت ماده ۱ قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینههای ضروری به کارکنان دولت مصوب ۲۶/۲/۷۵ و ماده ۷ قانون اصلاح پارهای از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی، بانوان شاغل خانواهها و سایر کارکنان مصوب ۱۳/۲/۷۹ مجلس شورای اسلامی، پاداش پایان خدمت به مستخدمین بازنشسته مشمول قانون نظام هماهنگ پرداخت... صرفاً به کارکنان رسمی، ثابت و دارای عناوین مشابه وزارتخانهها، موسسات و شرکتهای دولتی مشمول قانون نظام هماهنگ پرداخت... با رعایت سایر مقررات قابل پرداخت است آن به کارکنان قراردادی، در قوانین مذکور در فوق پیشبینی نگردیده و مجوزی ندارد بنابراین دستورالعمل مورد ایراد مشارالیه در جهت اجرای قانون صدرالذکر تهیه و تدوین گردیده است و هیچگونه مغایرتی با قانون پیش گفته ندارد لذا تقاضای رد شکایت نامبرده را دارد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
حکم مقرر در ماده یک قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینههای ضروری به کارکنان دولت مصوب ۱۳۷۵ و نیز مفاد ماده ۷ قانون اصلاح پارهای از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی، بانوان شاغل، خانوادهها و سایر کارکنان مصوب ۱۳۷۹ مصرح در جواز پرداخت پاداش پایان خدمت به مستخدم رسمی و ثابت واحدهای دولتی مشمول قوانین فوقالذکر است و پرداخت پاداش مزبور به مستخدمین پیمانی و غیر رسمی مجوز قانونی ندارد. بنابراین بند ۳ بخشنامه شماره ۲۷۷۷/۱۰۵ مورخ ۲۸/۶/۷۹ سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور که مبین عدم شمول مقررات مربوط به پرداخت پاداش مزبور به مستخدمین پیمانی و غیر رسمی میباشد، مغایرتی با قانون ندارد.