رای وحدت رویه شماره ۴۰۴ مورخ ۱۳۸۶/۰۶/۱۱ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
کلاسه پرونده: ۴۸۶/۸۴
شاکی:آقای علیجان شکری
موضوع:اعلام تعارض آرء صادره از شعب دهم و چهاردهم دیوان عدالت اداری
تاریخ رای:یکشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۸۶
شماره دادنامه: ۴۰۴
مقدمه: الف-۱- شعبه ۱۴ دیوان در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۰/۱۹۱۳ موضوع شکایت آقای محمدقاسم کوچکی به طرفیت اداره کار و امور اجتماعی شمالغرب تهران به شرح دادنامه ۲۷۵۱ مورخ ۲۱/۱۲/۸۱ چنین رای صادره نموده است، در مورد خواسته شاکی به طرفیت اداره کار و امور اجتماعی نظر به اینکه قبلاً به خواسته شاکی طی دادنامه شماره ۱۲۵۶ -۱۰/۱۱/۸۱ صادره از شعبه ۲۰ دیوان عدالت اداری رسیدگی و قرار رد آن صادر گردیده است، علیهذا به لحاظ تحقق امر مختومه، مستنداً به بند (ت) ماده ۲۰ قانون آیین دادرسی دیوان عدالت اداری اصلاحی ۱۳۷۹ قرار رد شکایت مطروحه صادر و اعلام میگردد و در مورد خواسته شاکی به طرفیت سازمان تامین اجتماعی دائر بر برقراری مستمری بیمه بیکاری نظر به اینکه اولاً طبق رای هیات تشخیص اداره کار و امور اجتماعی شاکی از محل کار اخراج گردیده و اخراج وی محرز شده و اداره کار نیز غیر ارادی بودن آن را تایید نموده، ثانیاً اداره کار و امور اجتماعی تهران طی نامه شماره ۱۲۴۱/۵-۳۰/۳/۸۰ شاکی را جهت برقراری مقرری بیکاری به سازمان تامین اجتماعی معرفی نموده، ثالثاً حسب پرونده فنی، شاکی از سال ۱۳۵۳ سابقه پرداخت حق بیمه بیش از شش ماه را داشته، رابعاً شاکی تمامی شرایط مندرج در بندهای (الف) و (ب) ماده ۶ قانون بیمه بیکاری مصوب ۱۳۶۹ را با عنایت به مراتب فوق دارا بوده علیهذا شکایت مطروحه وارد و حکم به ورود شکایت و استحقاق شاکی به دریافت مستمری بیمه بیکاری صادر و اعلام میگردد. الف-۲- شعبه نهم تجدیدنظر در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۲/۴۶۲ موضوع تقاضای تجدیدنظر آقای محمدقاسم کوچکی نسبت به دادنامه شماره ۲۷۵۱ مورخ ۲۱/۱۲/۸۱ شعبه ۱۴ به شرح دادنامه شماره ۱۳۶۹ مورخ ۳/۹/۸۲ چنین رای صادر نموده است. اهم اعتراض تجدیدنظر خواه نسبت به دادنامه تجدیدنظر خواسته در لایحه اعتراضیه به شماره ۱۰۱۶۳/ق/۳۰-۲۴/۲/۸۲ این است که بیکاری شاکی بر خلاف آنچه در رای قید گردیده بدون میل و اراده نمیباشد و خود درخواست بازخریدی نموده و بازخرید خدمت شده است. پس از بررسی محتویات سوابق امر، نظر به اینکه طبق ماده ۴ قانون بیمه بیکاری و ماده ۳ آییننامه این قانون مرجع تشخیص بیکاری بی میل و اراده و تاریخ وقوع بیکاری و معرفی کتبی، واحد کار و امور اجتماعی محل تعیین شده است، بنابراین اعتراض وارد نیست، ضمن رد تجدیدنظر خواهی و اصلاح دادنامه معترضعنه به شرح فوق نتیجتاً دادنامه تجدیدنظر خواسته تایید و استوار میگردد. ب- شعبه دهم بدوی در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۰/۱۷۱۰ موضوع شکایت آقای علیجان شکری به طرفیت اداره کار و امور اجتماعی شمالغرب تهران به شرح دادنامه ۲۳۱۸ مورخ ۲۳/۱۲/۸۰ چنین رای صادر نموده است، با توجه به مفاد دادخواست و مدارک پیوست آن با توجه به مراتب مندرج در لایحه جوابیه که به صورت مستدل تبیین گردیده مثبت تخلف از مقررات مربوط به وظایف اداری و اجرایی مشتکیعنه نمیباشد و شکایت به کیفیت مطروحه موجه نیست و رد میشود. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
طبق ماده ۲ قانون بیمه بیکاری، بیکار بیمه شدهای است که بدون میل و اراده بیکار شده و آماده کار باشد و مستفاد از ماده ۴ همان قانون که مقرر داشته، بیمه شده بیکار با معرفی کتبی واحد کار و امور اجتماعی محل از مزایای قانون بیمه بیکاری منتفع خواهد شد، مرجعیت قانونی مراجع حل اختلاف کارگر و کارفرما در تشخیص بیکاری بدون میل و اراده کارگر از کار است. نظر به مراتب فوقالذکر و اینکه محل جغرافیایی کارگاه تغییر یافته است و توافق کارگران بیکار شده به جهت مذکور منحصراً مربوط به میزان حقوق و مزایای دریافتی آنان بوده و مثبت بیکاری به میل و اراده آنان نیست، بنابراین دادنامه به شماره ۲۷۵۱ مورخ ۱۳۸۱/۱۲/۲۱ شعبه چهاردهم دیوان مبنی بر استحقاق شاکی به دریافت حق بیمه ایام بیکاری که مورد تایید شعبه نهم تجدیدنظر دیوان قرار گرفته است، صحیح و موافق قانون تشخیص داده میشود. این رای به استناد بند ۲ ماده ۱۹ و ماده ۴۳ قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری ذیربط در موارد مشابه لازم الاتباع است.