رای شماره ۵۵ مورخ ۱۳۶۷/۰۴/۱۳ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
کلاسه پرونده:۷۳/۶۵
شماره دادنامه: ۵۵
تاریخ رای: دوشنبه ۱۳ تیر ۱۳۶۷
شاکی: دکتر محمد مهدی خاکپور مشاور شورای عالی قضایی
موضوع: ابطال موادی از آییننامه اجرایی قانون اصلاح تبصره ۲ ماده واحده قانون اجازه پرداخت وظیفه و مستمری و راث کارمندان
مقدمه: مشاور محترم شورای عالی قضایی، طی نامه شماره م/۲۳۹۶۷ /۱ مورخ ۱۸/۱۱/۶۵، اعلام داشته است: هیات و زیران ضمن تصویب آییننامه مربوط به قانون اصلاح تبصره ۲ ماده واحده قانون اجازه پرداخت وظیفه و مستمری و راث کارمندان، در ماده ۵ آییننامه حرفه و شغل را تعریف نموده است. که چون تشخیص آن یک امر موضوعی است و خارج از ضوابط مندرج در ماده واحده میباشد ذکرآن در آییننامه خلاف قانون، به نظر میرسد. همچنین در مواد ۶ و ۷ و ۸ و ۹ و ۱۰ آییننامه اجرایی فوق، با توجه به اطلاق عبارت به شرط نداشتن شوهر و حرفه و شغل... و اینکه در اصل قانون به تمکن دریافت کنندگان حقوق وظیفه و مستمری اشاره نشده است، خلاف مندرجات اصل قانون بوده، و تقاضای لغو مواد مذکور را دارد. با انجام تبادل لایحه با دفتر حقوقی نخست و زیری، سرپرست دفتر مذکور طی رونوشت لایحه جوابیه چنین اعلام داشته است: نظر به اینکه مطابق تبصره ۲ قانون فوقالذکر مقرر شده است حقوق وظیفه و مستمری موضوع این قانون و سایر قوانین و مقررات استخدامی... در مورد کسانی که شخصاً دارای تمکن مالی در امر امرار معاش مناسب میباشد، یا آنکه افراد دیگر شرعاً مکلف به اداره نفقه آنها میباشند، و همچنین دانشجویانی که شخصاً تمکن مالی جهت مخارج ادامه تحصیل داشته باشند، قابل پرداخت نخواهد بود. علیهذا، ایراد مشاور شورای عالی قضایی نسبت به مواد ۶ و ۷و۸ و ۹ و ۱۰ آییننامه مذکور بدون عنایت به صراحت تبصره ۲ قانون مطرح گردیده است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری به تاریخ فوق به ریاست حجتالاسلام حاج شیخ محمد علی فیض و با حضور روسای شعب، تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره، به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
با امعان نظریه مفاد مواد ۵ و ۶ و ۷و ۸ و ۹ و ۱۰ آییننامه اجرایی قانون اصلاح تبصره ۲ ماده واحده قانون اجازه پرداخت وظیفه و مستمری و راث کارمندان موضوع تصویبنامه شماره ۱۲۳۵۶ مورخ ۶۴/۴/۹، مواد مذکور موافق با قانون تشخیص میگردد.
هیات عمومی دیوان عدالت اداری - محمد علی فیض