رای شماره ۵۶۲ مورخ ۱۳۸۳/۱۱/۱۱ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
کلاسه پرونده: ۱۶۲/۸۱
شاکی:آقای عبدالرضا حاتمیزاده - آقای احمد اسماعیلی - آقای محمود اسدالهزادهمیلانی
موضوع:ابطال بند یک دستورالعمل شماره ۱۸۲۲۵/۲۰۰ مورخ ۲۹/۳/۱۳۸۱ سازمان بازنشستگی کشوری
تاریخ رای:یکشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۸۳
شماره دادنامه: ۵۶۲
مقدمه: شکات به شرح دادخواست تقدیمی اعلام داشتهاند، اینجانبان براساس مصوبه مورخ ۱۳۵۹/۰۴/۱۴ شورای انقلاب علیرغم اینکه از نظر سنوات خدمتی و سن به بازنشستگی نرسیده بودیم اجباراً بازنشسته شده و پس از آن حسب دستورالعمل قانون یاد شده سنوات خدمتی ۳۰ سال محسوب و حقوق بر این اساس دریافت میکردیم تا اینکه اخیراً مطابق قانون بودجه سال ۱۳۸۱ به جهت رفاه حال بازنشستگان و تعدیل درآمد آنها مقرر شد که مبلغی به حقوق بازنشستگان قبل از سال ۱۳۷۹ افزوده گردد و قیدی راجع به نوع بازنشستگی ندارد. اما متاسفانه در دستورالعمل شماره ۱۸۲۲۵/۲۰۰ مورخ ۱۳۸۱/۰۳/۲۹ سازمان بازنشستگی (بند یک) قانون مذکور را منحصر کرده و استثنائی قید نموده که در قانون وجود ندارد از جمله اینکه مدت خدمت بازنشسته مدت واقعی خدمت محسوب و ارفاق قانونی مورد لحاظ قرار نگرفته است این اقدام تبعیض بوده و خلاف قانون بودجه سال ۱۳۸۱ میباشد بنابراین تقاضای ابطال مصوبه فوق الذکر و دستور اعمال ۳۰ روز حقوق و مزایا را داریم. سرپرست مدیریت حقوقی سازمان بازنشستگی کشوری در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره ۷۸۲۱۲/۶ مورخ ۱۳۸۳/۱۰/۱۵ اعلام داشتهاند، حقوق بازنشستگی شکات در سال ۱۳۸۱ بر اساس آیین نامه اجرایی بند (ل) تبصره ۴ قانون بودجه سال ۱۳۸۱ کل کشور و با توجه به ماده ۲ آییننامه و تبصره آن محاسبه و تعیین گردیده است. توضیحاً اینکه کارکنانی که به استناد تبصره اصلاحی ماده ۷۴ و تبصره الحاقی آن و ماده واحده ۱۳۵۹/۰۴/۱۴ شورای انقلاب اسلامی ایران با ارفاق خدمت بازنشسته شدهاند در محاسبه حقوق بازنشستگی آنان صددرصد (سیسیام) حقوق و مزایای گروه و پایه و یا گروه و افزایش سنواتی مربوط به سنوات خدمت انجام شده آنان پرداخت شده است، لذا تعیین حقوق به نسبت سنوات منظور شده در متن آییننامه هماهنگی، به منظور تعیین حقوق با خدمت واقعی زمان اشتغال بوده و صددرصد (سیسیام) آن پرداخت شده است. همانطور که ملاحظه میفرمایید، سنوات خدمت ارفاقی در هماهنگی سال ۱۳۸۱ منظور و مورد محاسبه قرار گرفته و حقوق معوقهای ایجاد نشده تا پرداخت گردد، لکن مدت خدمت ارفاقی که اشتباهاً در احکام صادره قید نشده بود، در احکام درج و اصلاح شده است. بنابراین اقدام این سازمان در صدور حکم حقوق بازنشستگی مشارالیه در۱۳۸۱/۰۱/۰۱ کاملاً صحیح و مبتنی بر تبصره صدرالذکر صورت پذیرفته و در حدود مقررات لازم الاتباع بوده، لذا خواسته وی سالب به انتفاع موضوع میباشد و رد دعوی مطروحه مورد استدعا است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
مقنن به شرح بند (ل) تبصره ۴ قانون بودجه سال ۱۳۸۱ کل کشور اعتبار ردیف ۵۰۳۶۲۲ قسمت چهارم پیوست قانون مذکور را علیالاطلاق و بدون هرگونه قید و شرط به منظور هماهنگی حقوق بازنشستگان کشوری و لشگری قبل از سال ۱۳۷۹ تخصیص داده است. بنابراین عدم شمول مقررات فوق الذکر درباره کارکنانی که در اجرای تبصره الحاقی به ماده ۷۴ قانون استخدام کشوری مصوب ۱۳۵۱/۱۲/۲۴ و تبصره اصلاحی ماده ۷۴ قانون استخدام کشوری مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸ و لایحه قانونی ۱۳۵۹/۰۴/۱۴ شورای انقلاب بازنشسته شدهاند، حسب بند یک دستورالعمل شماره ۱۸۲۲۵/۲۰۰ مورخ۱۳۸۱/۰۳/۲۹ سازمان بازنشستگی کشوری به لحاظ مضیق تعبیر نمودن نظر قانونگذار مغایر با قانون و خروج از اختیارات تشخیص و به استناد قسمت دوم ماده ۲۵ قانون دیوان عدالت اداری ابطال میگردد.
رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری