رای شماره ۵۹ مورخ ۱۳۷۲/۰۴/۱۲ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
دادنامه: ۵۹
تاریخ: ۱۳۷۲/۰۴/۱۲
کلاسه پرونده: ۷۲۰۰۰۰۲
شاکی: آقای احمد آبایی
موضوع خواسته: ابطال بند ۵ ماده ۹ آییننامه اجرایی قانون زمین شهری مصوب ۲۴؍۳؍۷۱ هیات وزیران
مقدمه: شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشتهاند: با تصویب بند ۵ ماده ۱۹ آییننامه اجرایی قانون زمین شهری مصوبه مورخ ۳۰؍۱۱؍۱۳۷۰ مجمع تشخیص مصلحت نظام در خصوص تعیین مهلت اعتراض به نظریه وزارت مسکن و شهرسازی موضوع ماده ۱۲ قانون زمین شهری نقض شده است. همچنین این امر خارج از حدود و صلاحیت ذاتی قوه مجریه است، لذا تقاضای ابطال بند ۵ ماده ۱۹ آییننامه مذکور را دارد. اداره کل حقوقی ریاست جمهوری در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره ۱۵۲۲۴ مورخ ۱؍۴؍۱۳۷۲ اعلام داشتهاند: نظر به اینکه تبصره یک ماده ۱۲ قانون زمین شهری مصوب ۲۲؍۶؍۱۳۶۶ صراحتاً مقرر داشته: اعتراض به تشخیص وزارت مسکن مانع از اجرای مواد این قانون نیست. از طرفی مصوبه مجمع تشخیص مصلحت در مقام تعیین مهلت اعتراض صرفاً تکلیف را در صورت انقضای مدت اعتراض تعیین نموده است و منطوقاً و مفهوماً حکمی در مورد چگونگی اجرای قانون قبل از اعتراض ندارد، لذا تبصره ماده ۱۲ قانون کماکان به قوت خود باقیست و بند ۵ ماده ۱۹ آییننامه نیز که نحوه اجرای این تبصره را مشخص کرده بلا ایراد است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجتالاسلام والمسلمین محمدرضا عباسیفرد و با حضور روسای شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اتفاق آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
طبق قسمت آخر تبصره یک ماده ۱۲ قانون زمین شهری مصوب ۲۲؍۶؍۱۳۶۶ اعتراض اشخاص نسبت به تشخیص و نظر وزارت مسکن و شهرسازی در باب تعیین نوع زمین و تمیز اراضی دایر و بایر و موات مانع اجرای قانون مزبور نخواهد بود، بنابراین بند ۵ ماده ۱۹ آییننامه اجرایی قانون مذکور مبنی بر تکلیف ادارات ثبت اسناد و املاک در خصوص اراضی موات به تشخیص وزارت مسکن و شهرسازی به نام دولت قبل از قطعیت نظر و تشخیص مذکور در مرجع صالح مخالف قانون تشخیص داده نمیشود.