رای شماره ۵۹۸ مورخ ۱۳۸۴/۱۰/۲۵ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
بسمه تعالی
کلاسه پرونده: ۵۳۰/۸۲
شاکی: آقای ناصر کرمی
موضوع: ابطال بند یک بخشنامه شماره ۸۲۰۲۵/۴ط مورخ ۸/۵/۱۳۸۱ معاون امور مدیریت و منابع انسانی سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور
تاریخ رای: یکشنبه ۲۵ دی ۱۳۸۴
شماره دادنامه: ۵۹۸
مقدمه: شاکی به شرح دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، بند (ج) ماده ۱۵۰ قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۷۹ اعلام میدارد «آییننامه اجرایی این ماده شامل میزان و چگونگی هزینه نمودن اعتبار بند (الف) این ماده و پیشبینی الزامات و تشویقات قانونی طی سه ماه پس از تصویب این قانون بنا به پیشنهاد مشترک سازمانهای برنامه و بودجه و امور اداری و استخدامی سابق کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی) به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.لکن سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور طی بخشنامه شماره ۸۲۰۲۵/۴ط مورخ ۱۳۸۱/۰۵/۰۸ تاریخ اعمال تشویقات قانونی، قانون فوقالذکر را از تاریخ تصویب شورای امور اداری و استخدامی کشور ۱۳۸۱/۰۱/۲۶ اعلام نموده که عدم تدوین آییننامه و دستورالعملهای مورد نظر در مدت تعیین شده از طرف قانون توسط سازمان یاد شده باعث تضییع حقوق مستخدمین آموزش دیده برابر اصول و ضوابط آموزش کارکنان دولت قبل از تصویب مصوبه شورای حقوق و دستمزد گردیده است. علیایحال با توجه به صراحت قانون و اجرای قانون مزبور از ابتدای برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خواهشمند است در این خصوص اقدام فرمایید.مدیرکل دفتر آموزش و بهسازی نیروی انسانی سازمان مدیریت و برنامهریزی در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره ۱۲۸۱۷۳/۱۸۰۳ مورخ ۱۳۸۲/۰۸/۱۸ اعلام داشتهاند، براساس ماده ۸ آییننامه اجرایی ماده ۱۵۰ قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، این سازمان موظف گردیده بود که نسبت به اصلاح نظام آموزش کارکنان دولت مبادرت نماید که بر این اساس این سازمان مبادرت به تهیه و تدوین نظام جدید آموزش کارکنان دولت نمود و نظام مذکور را به همراه دستورالعملهای اجرایی مربوطه طی بخشنامه شماره ۱۱۲۰۵۸/۱۸۰۳ مورخ ۱۳۸۱/۰۶/۲۰ به کلیه دستگاههای مشمول قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت ابلاغ نمود.در بخشی از نظام مذکور به منظور ایجاد انگیزه در کارکنان دولت جهت شرکت در دورههای آموزشی ساز و کارهای انگیزشی پیشبینی گردیده است که یکی ازمکانیزمهای انگیزشی تعجیل در ارتقاء گروه به ازای طی ۱۷۶ ساعت دوره آموزشی مصوب توسط کارکنان میباشد که ساز وکار مذکور بنابر الزامات قانونی جهت طرح به شورای امور اداری و استخدامی کشور ارائه گردید که مصوبه مذکور در تاریخ ۱۳۸۱/۰۱/۲۶ به تصویب شورای مذکور رسید از آنجایی که هر یک از قوانین و مقررات مربوطه از تاریخ تصویب در مراجع قانونی قابلیت اجرایی دارد و لذا مصوبه مذکور نیز از این قانون مستثنی نبوده امتیاز مذکور از تاریخ اخیرالذکر (۱۳۸۱/۰۱/۲۶) به ازای طی دوره آموزشی مصوب توسط کارکنان قابل اجراء میباشد.هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
قانونگذار به شرح مقرر در ماده ۱۵۰ قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۷۹ با تخصیص اعتبار لازم ضرورت اجرای برنامههای آموزشی ضمن خدمت برای کارکنان دولت را مورد تاکید قرار داده و به شرح بند ج ماده مزبور مقرر داشته است که «آییننامه اجرایی این ماده شامل میزان و چگونگی هزینه نمودن اعتبار بند (الف) این ماده و پیشبینی الزامات و تشویقات قانونی طی مدت سه ماه پس از تصویب این قانون بنا به پیشنهاد مشترک سازمان برنامه و بودجه و سازمان امور اداری و استخدامی کشور به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.»نظر به اینکه مدلول حکم مقنن مفید استحقاق مستخدمان مشمول ماده فوقالذکر به برخورداری از الزامات و تشویقات قانونی در صورت طی دورههای آموزشی ضمن خدمت مورد نظر مقنن است اطلاق مفاد بند یک بخشنامه شماره ۸۲۰۲۵/۴ط مورخ ۱۳۸۱/۰۵/۰۸ سازمان مدیریت و برنامهریزی که به موجب آن دورههای آموزشی ضمن خدمت قبل از ۱۳۸۱/۰۱/۲۶ از جهت تعجیل در ارتقاء گروه غیر قابل احتساب اعلام شده است، مغایر هدف و حکم مقنن تشخیص داده میشود و مستنداً به قسمت دوم ماده ۲۵ قانون دیوان عدالت اداری ابطال میگردد.