رای وحدت رویه شماره ۶۹۳ مورخ ۱۳۸۷/۱۰/۲۲ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
تاریخ: ۲۲/۱۰/۱۳۸۷
شماره دادنامه: ۶۹۳
کلاسه پرونده: ۸۷/۷۸۸
شاکی: خانم سیمین شاه حسینی
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
موضوع شکایت و خواسته: اعلام تعارض آراء صادره از شعب ۲ و ۸ دیوان عدالت اداری
مقدمه: الف- شعبه هشتم دیوان در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۴/۱۴۲۷ موضوع شکایت خانم دنیا گورگزیان به طرفیت دانشگاه علوم پزشکی تهران به خواسته الزام به پرداخت مابه التفاوت فوقالعاده کار با اشعه ایکس به شرح متن دادخواست به شرح دادنامه شماره ۳۲ مورخ ۱۵/۱/۱۳۸۶ چنین رای صادر نموده است، با توجه به مجموع اوراق پرونده و نظر به اینکه مطابق بند ۴ ماده ۲۰ قانون حفاظت در برابر اشعه مصوب ۱۳۶۸ مجلس مقرر شده است به افرادی که به طور مستمر به کار با اشعه اشتغال دارند تا ۵۰درصد حقوق و مزایا به عنوان فوقالعاده کار با اشعه پرداخت گردد و قانون مذکور هم مطابق به ماده ۲۳ آن از تاریخ تصویب ۲۰/۱/۱۳۶۸ لازمالاجراء میباشد و با اجرای قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت از تاریخ استحقاق در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بر مبنای حقوق جدید و مستنداً به دادنامه شماره ۳۷۱ هیات عمومی دیوان عدالت اداری مورخ ۱۰/۸/۱۳۸۱ در باب پرداخت فوقالعاده کار با اشعه تا ۵۰درصد حقوق و مزایا حکم به ورود شکایت شاکی به میزان ۵۰درصد فوقالعاده حقوق و مزایا صادر و اعلام میگردد. ب- شعبه دوم دیوان در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۴/۲۵۲۲ موضوع شکایت خانم سیمین شاه حسینی به طرفیت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی تهران به خواسته پرداخت فوقالعاده اشعه مربوط به سالهای ۷۰ تا ۷۸ براساس ۵۰درصد حقوق و مزایا به حکم دیوان به شرح دادنامه شماره ۲۰۸۷ مورخ ۱۵/۱۱/۱۳۸۶ چنین رای صادر نموده است، نظر به اینکه حسب مفاد قانون حفاظت در برابر اشعه مصوب ۳۰/۱/۱۳۶۸ مجلس شورای اسلامی مزایای تعیین شده بر حسب شرایط کار حداکثر تا ۵۰ درصد تعیین گردیده است و با عنایت به بخشنامه شماره ۹۳۸۸۵/۶۲۱ مورخ ۱/۹/۱۳۸۴ سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور پرداخت فوقالعاده کار با اشعه به کارکنان دولت مشمول قانون حفاظت در برابر اشعه تا تاریخ اجرای تصویبنامه شماره ۱۱۱۶/ت۹۹۶۹/ه مورخ ۱۷/۳/۱۳۷۸ هیات وزیران بر اساس ردیف ۴ ماده ۲۰ قانون تا سقف ۵۰ درصد حقوق و مزایا مجاز گردیده است، لذا چنانچه در سالهای قبل از تصویبنامه مزبور فوقالعاده کار با اشعه به هر میزان به کارکنان مورد نظر پرداخت شده باشد افزایش یا پرداخت مجدد آن برای سالهای قبل از تصویبنامه مزبور مجوزی ندارد. با توجه به مراتب فوق و رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره ۹۱ مورخ ۲۷/۳/۱۳۸۰ رای به رد شکایت شاکی نامبرده را صادر و اعلام نموده است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
اولاً به لحاظ وحدت موضوع، تعارض بین دادنامههای مارالذکر محقق است. ثانیاً طبق ماده ۲۰ قانون حفاظت در برابر اشعه مصوب سال ۱۳۶۸ به مستخدمینی که به طور مستمر به کار با اشعه اشتغال داشته باشند مزایایی از جمله پرداخت فوقالعاده کار با اشعه تا ۵۰درصد حقوق و مزایای قانونی تجوی گردیده و نظر به اینکه از تاریخ ۱/۱/۱۳۷۰ با لازمالاجراء شدن قانون نظام هماهنگ، حقوق و مزایای کارکنان مشمول قانون مذکور افزایش یافته لذا اداره متبوع این قبیل مستخدمین مکلف به رعایت افزایش حقوق و مزایا ایشان در محاسبه و تعیین فوقالعاده حق اشعه بوده و عدم توجه به افزایش حقوق و مزایای مستخدم در تعیین و محاسبه فوقالعاده پیش گفته مغایر هدف مقنن میباشد. بنابراین دادنامه شماره ۳۲ مورخ ۱۵/۱/۱۳۸۶ شعبه هشتم دایر بر ورود شکایت صحیح و منطبق با موازین قانونی تشخیص میگردد. این رای به استناد بند ۲ ماده ۱۹ و ماده ۴۳ قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری ذیربط در موارد مشابه لازمالاتباع است.
معاون قضایی دیوان عدالت اداری- رهبرپور