شرط معافیت مالیاتی شرکتهای تعاونی روستایی

رأی شعبه تشخیص دیوان عدالت اداری

اعتراض رئیس سازمان امور مالیاتی نسبت به رأی شماره ۱۲۶۳ مورخه ۱۲/۱۱/۸۷ صادره از شعبه ۳۳ دیوان عدالت اداری به شرح لایحه تقدیمی و مستندات ارائه شده وارد و قابل پذیرش می‌باشد. زیرا هر چند مطابق استدلال رأی معترض‌عنه، شرکت‌های تعاونی روستایی و تعاونی کارگری و اتحادیه مرکزی تعاونی‌ها از پرداخت مالیات معاف می‌باشند، لیکن این معافیت در صورتی قابلیت اعمال دارد که شرکت های موضوع ماده ۱۱۱ قانون شرکت‌های تعاونی روستایی در محدوده اساسنامه و وظایف ذاتی خود فعالیت نمایند و اقدام به فعالیت انتفاعی نداشته باشند که با بررسی پرونده مالیاتی مشخص می‌گردد که بخشی از اقدامات انجام شده توسط شرکت شاکی مربوط به فعالیت انتفاعی بوده و بخشی دیگر از آن نیز مربوط به درآمد مالیات اشخاص ثالث بوده که می‌بایست مطابق ماده ۱۰۴ قانون مالیات‌های مستقیم مصوب عمل نماید و رأی صادره از شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی که بر مبنای تعیین مالیات نسبت به فعالیت‌های انتفاعی و تکلیفی صادر گردیده است، صحیح و منطبق با مقررات بوده است و منصرف از مقررات ماده ۱۳۳ قانون مالیات‌های مستقیم و ماده ۱۱۱ قانون شرکت‌های تعاونی روستایی و تعاونی‌های کارگری و اتحادیه‌های مرکزی تعاونی است. لذا شکایت را وارد تشخیص و با اجازه حاصله از ماده ۱۲۰ قانون دیوان عدالت اداری، رأی معترض‌عنه را نقض و حکم به رد شکایت اتحادیه مرکزی (تعاونی‌ها) اصدار و اعلام می‌نماید. رأی صادره قطعی است.
رئیس شعبه ۲ تشخیص دیوان عدالت اداری ـ مستشاران شعبه
مهدوی ـ تقوی ـ صباغی ـ عرفانی ـ ساریخانی