شرط معتبر بودن اقرار

رأی خلاصه جریان پرونده

در این پرونده آقای م.ش. به اتهام سرقت مقرون به آزار و ربودن پنج میلیون تومان پول شاکی تحت تعقیب قرار گرفته و پس از محاکمه در شعبه ۱۰۳ دادگاه جزایی ، به لحاظ فقد ادله، رأی بر برائت وی صادر گردیده است. با تجدیدنظرخواهی وکیل شکات و ارجاع پرونده به شعبه ۱۹ دادگاه تجدیدنظر استان ، این شعبه با استناد به اظهارات و اقرار اولیه متهم در نیروی انتظامی و شهادت دو نفر خانم به نام ف.ی. و ف.ر. که دومی تجدیدنظر خواه پرونده نیز می باشد، با نقض رأی صادره و بدون محاکمه متهم، او را به تحمل پنج سال حبس و ۷۴ ضربت شلاق و استرداد اموال مسروقه محکوم نموده است. وکیل محکوم علیه با استناد به اقرارنامه رسمی خانم ف.ی. که در محضر اسناد رسمی تنظیم شده و شهادت خود را مسترد کرده است، تقاضای اعاده دادرسی به استناد بند ۵ ماده ۲۷۲ قانون آیین دادرسی نموده که پس از وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است. ضمناً پرونده محاکماتی مطالبه و ملاحظه گردید.

رأی شعبه دیوان عالی کشور

تقاضای اعاده دادرسی وکیل آقای م.ش. که به موجب حکم شعبه ۱۹ دادگاه تجدیدنظر استان ، به تحمل پنج سال حبس و ۷۴ ضربت شلاق و استرداد اموال مسروقه محکوم شده است، موجه و مستند است. زیرا اولاً دادگاه تجدیدنظر، پس از نقض رأی بدوی، موظف بوده است به استناد بند ۴ ماده ۲۵۷ قانون آیین دادرسی کیفری با تشکیل جلسه، رسیدگی ماهوی نماید که این کار را نکرده است؛ و ثانیاً تنها شاهد پرونده از شهادت خود عدول نموده و ف.ر. که دادگاه تجدیدنظر به اظهارات وی استناد کرده، شاکی و تجدیدنظر خواه است و اقرار متهم نیز در صورتی معتبر است که به موجب تبصره ماده ۵۹ قانون آیین دادرسی کیفری نزد قاضی دادگاه باشد، لذا با توجه به موارد فوق، به استناد بندهای ۵ و۶ ماده ۲۷۲ قانون آیین دادرسی کیفری، اعاده دادرسی تجویز و پرونده به شعبه هم عرض دادگاه تجدیدنظر استان ارجاع می گردد.
مستشاران شعبه ۱۵ دیوان عالی کشور
قربانی ـ علیزاده