طلاق و تنصیف اموال

رأی شعبه دیوان عدالت اداری

با توجه به اوراق و محتویات پرونده و مضمون لایحه دفاعیه طرف شکایت؛ نظر به اینکه شاکی به عنوان مسئول کارگزینی در واحد طرف شکایت سابقه خدمت داشته و بر اساس بند ۵ بخشنامه شماره ۱۴۹۵/د مورخه ۲۰/۳/۷۱ سازمان امور اداری و استخدامی (سابق) تا زمان اجرایی شدن قانون مدیریت خدمات کشوری از فوق‌العاده سرپرستی همتراز شده بهره‌مند بوده است و اینکه بر اساس تبصره ذیل بند یک بخشنامه شماره ۱۴۵۹۳/۲۰۰ مورخه ۲۱/۱/۸۸ معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور، مواردی که قبلاً از حیث همترازی و دریافت فوق‌العاده سرپرستی مورد تأیید قرار گرفته، مشمول فوق‌العاده سرپرستی می‌گردند. از طرفی حسب تبصره ذیل ماده ۷۸ قانون مدیریت خدمات کشوری و بند ب جزء ۸ مصوبه مورخه ۹/۲/۸۸ شورای توسعه مدیریت سرمایه انسانی در مواردی که فوق‌العاده‌های پرداختی به کارکنان، با اجرایی شدن قانون مدیریت خدمات کشوری لغو شده است، تحت عنوان تفاوت تطبیق باید پرداخت شود. بنابراین شکایت شاکی در حد الزام خوانده به برقراری و پرداخت فوق‌العاده سرپرستی در چارچوب مقررات مذکور موجه است و حکم به ورود آن صادر و اعلام می گردد. این رأی طبق ماده ۷ قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۸۵ قطعی است.
رئیس شعبه ۳ دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
واحدی ـ فرزد