ماده ۶۰۷ قانون مدنی مصوب ۱۳۰۷/۰۲/۶۲۵

ودیعه عقدی است که به موجب آن یک نفر مال خود را به دیگری می‌سپارد برای آنکه آن را مجاناً نگه دارد. ودیعه‌گذار مودع و‌ ودیعه‌گیر را مستودع یا امین میگویند.