مرجع حل اختلاف در صلاحیت نسبی بین دادگاه های واقع در حوزه قضایی یک استان

رأی خلاصه جریان پرونده

خلاصه جریان پرونده: شعبه *درخصوص دعوی خواهان خانم ف. ا. به طرفیت خوانده اقای م. ا. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش و طلاق با استدلال اینکه ، درحوزه قضایی بخش هایی که دادگاه خانواده در ان تشکیل نشده دادگاه مستقر در ان حوزه به کلیه دعاوی خانوادگی به استثنای دعاوی راجع به اصل نکاح و انحلال ان رسیدگی می کند و با استناد به ماده ۱۲ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱ قرار عدم صلاحیت به اعتبار صلاحیت دادگاه عمومی بخش *صادر کرده است. دادگاه عمومی بخش *با استدلال اینکه ، با توجه به تشکیل دادگاه خانواده در مرکز شهرستان از تاریخ بهمن ۱۳۹۵ و صراحت تبصره دوم ماده یک قانون حمایت خانواده که دعاوی راجع به انحلال را خارج از صلاحیت دادگاه بخش دانسته قرار عدم صلاحیت باعتبار صلاحیت دادگاه خانواده شهرستان *صادر کرده و با تلقی اینکه اختلاف در صلاحیت فی مابین دو دادگاه مذکور از نوع ذاتی بوده در اجرای ماده ۲۸ قانون ایین دادرسی … مدنی پرونده را به دیوان عالی کشور فرستاده که پس از وصول و ثبت در دبیرخانه دیوان به این شعبه ارجاع شده است.عضوممی. ق.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.و پس از قرائت گزارش عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده و مشاوره چنین رای می دهد.

رأی شعبه دیوان عالی کشور

رای
نظر به اینکه قوانین مربوط به صلاحیت ذاتی ناظر به *دادگاه ها از حیث صنف ، درجه و نوع دادگاههاست و با عنایت به اینکه دادگاههای حقوقی و خانواده از حیث صنف ، درجه و نوع برابر هستند ، صلاحیت انها نسبت به یکدیگر صلاحیت نسبی است.همچنانکه تبصره ۱ماده ۱قانون حمایت خانواده مقرر داشته که در حوزه قضایی شهرستان هایی که دادگاه خانواده تشکیل نشده تا زمان تشکیل ان ، دادگاه عمومی مستقر در ان حوزه به امور و دعاوی خانوادگی رسیدگی می کند ، بنابراین و با توجه به اینکه مرجع حل اختلاف در صلاحیت نسبی بین دادگاه های واقع در حوزه قضایی یک استان طبق ماده ۲۷ قانون ایین دادرسی … مدنی و لحاظ رای وحدت رویه شماره ۷۵۲ ۹۵/۶/۲ هیات عمومی دیوان عالی کشور دادگاه تجدیدنظر همان استان میباشد. پرونده از این حیث قابل رسیدگی در دیوان عالی کشور نیست و مقرر میدارد. به دادگاه مربوط اعاده گردد.
شعبه *رییس: ج. ا. مستشار: ح. ق.