مصادیق عسر و حرج در دعوای طلاق

رأی دادگاه بدوی

پرونده های کلاسه *و *تصمیم نهایی شماره *
خواهان ها:
۱. خانم ف. ق. فرزند م. ۲. خانم ف. ق. فرزند م. همگی به نشانی *
۳. اقای م. خ. فرزند ع. ر. به نشانی *
خواندگان:
۱. اقای م. خ. فرزند ع. ر. ۲. اقای م. خ. فرزند ع. ر. همگی به نشانی *
۳. خانم ف. ق. فرزند م. به نشانی *
خواسته ها:
۱. مطالبه مهریه
۲. طلاق به درخواست زوجه
۳. الزام به تمکین
پرونده های کلاسه *و *تصمیم نهایی شماره *
خواهان ها:
۱. خانم ف. ق. فرزند م. ۲. خانم ف. ق. فرزند م. همگی به نشانی *
۳. اقای م. خ. فرزند ع. ر. به نشانی *
خواندگان:
۱. اقای م. خ. فرزند ع. ر. ۲. اقای م. خ. فرزند ع. ر. همگی به نشانی *
۳. خانم ف. ق. فرزند م. به نشانی *
خواسته ها:
۱. طلاق به درخواست زوجه
۲. مطالبه مهریه
۳. الزام به تمکین
هوالحق المبین
به تاریخ ۱۹/ ۰۹/ ۱۳۹۹ در وقت فوق العاده جلسه شعبه *به تصدی اینجانب امضا کننده ذیل شکیل است. پرونده کلاسه پیوست به شماره بایگانی *تحت نظر است. رسیدگی به دلایل و مدارک و پایان یافته است. با التفات به جامع اوراق و محتویات پرونده ضمن کفایت تحقیقات لازمه ختم رسیدگی را اعلام و با استعانت از حضرت حق عادل ، باری تعالی به شرح زیر مبادرت به انشای رای مینماید.:
رای دادگاه

در این پرونده خواهان خانم ف. ق. فرزند م. م. به طرفیت همسرش خوانده اقای م. خ. فرزند ع. دادخواستی به خواسته طلاق به علت عسرو حرج ، مطرح کرده و مستدعی صدور حکم بر اجابت خواسته شده است.با عنایت به مجموعه اوراق و محتویات پرونده ، به دلالت مفاد تصویر مصدق سند رسمی نکاحنامه پیوست دادخواست با شماره ۲۸۴۷۳ صادره از دفتر ثبت ازدواج شماره ۸حوزه ثبت بجنورد و همچنین اقرار صریح طرفین به همسریت دائمی یکدیگر در محضر دادگاه لذا علقه زوجیت دائم و بقای ان با تاریخ عقد ۱۵/۰۴/۱۳۹۲ بین طرفین محرز است. زوجه در شرح خواسته خود اجمالا و مفادا بیان داشته بیش از هفت سال است.به عقد دائم خوانده در امده و دارای یک فرزند مشترک دختر نیز هستند. در زندگی با اختلافات و مشکلات فراوانی مواجه است.بنحویکه ادامه زندگی برای وی ممکن نمی باشد. و توضیح داده است.زوج بطور مکرر وی را مورد ضرب و شتم قرار می دهد ، دندان او را شکسته است. ( ولی منجر به شکایت و اخذ گواهی پزشکی قانونی نگردیده است.اما تعدادی عکس از اثار ضرب و شتم خود را ارائه و پیوست پرونده گردیده است ) ، تهدید می کند. بد دهن است.و تهمت های بسیار زشت و غیراخلاقی میزند ، دائم او و خانواده اش را تحقیر میکند که تو بی سوادی ، کم هوشی ، میخواهم طلاقت بدهم زن دیگر بگیرم. به زور مرا وادار به کار بیرون از خانه میکند و سرکار میفرستد و حقوق مرا می گیرد و حتی به صاحبکارم می گفت که اگر خوب کار نکرد او رابزنید ( زوج به صحت این امر اقرار و اذعان نمود ) و در طی دوران زندگی هیچگاه نفقه کافی و مایحتاج او را به نحو کامل و شایسته و توام با احترام تامین نکرده است.خودش با انجام کار نظافت و شستشو در رستوران و کار در خانه سالمندان نیازهای خود را تامین می کرده و اظهار داشته لباسهای استفاده شده خواهرش و دیگران را می پوشیده و در حال حاضر نیز مجبور به ترک منزل شوهر شده و در منزل پدری زندگی می نماید. و به هیچ وجه حاضر به برگشت ، و اکنون با وصف انقضای مدت طولانی از شروع زندگی مشترک به جهت سختی شدید تقاضای جدایی و طلاق دارد. در مقابل زوج ضمن انکار کلی دعوی زوجه و بیان اینکه همسرش را دوست داشته و حاضر به طلاق او نیست در مقام دفاع به نحو بلاوجهی منکر قضایا گردیده است. دادگاه در رسیدگی به این دعوی ضمن تشکیل جلسات دادرسی لازمه و برسی و مداقه در اظهارات و مدافعات متداعیین و استماع اظهارات شهود تعرفه شده زوجه و پس از تحقیقات لازم و کافی و انجام نصایح فراوان و سعی در اصلاح ذات البین که البته مفید واقع نگردید.النهایه و من حیث المجموع دادخواهی خواهان را موجه و وارد میداند چرا که اولا: با توجه به نحوه اظهارات زوجه وی به شدت رنجیده و ازرده خاطر است.و هیچگونه علقه عاطفی و وابستگی به زوج ندارد. ثانیا: نظر به اظهارات و مدافعات طرفین و شهود ، طرفین دارای اختلافات اساسی در زندگی مشترک می باشند. ثالثا: علیرغم ارجاع طرفین به مرکز مشاوره خانواده و همچنین ارجاع امر به داوری ، در نهایت مساعی مشاور و همچنین تلاش داوران در راستای صلح و سازش موثر واقع نشده و داوران نیز مصلحت زوجین را بر جدایی و طلاق دانسته اند. رابعا: قدر جامع موادی گواهی شهود حکایت کافی از ان دارد. که رفتار و اعمال سوی زوج ( ضرب و شتم ، بداخلاقی و رفتار نامناسب ، عدم پرداخت نفقه ، و …. ) باعث سختی شدید در زندگی زوجه گردیده است. خامسا: مفارقت جسمانی بین زوجین مشارالیهما نیز به نوبه خود نشانگر عدم وجود رابطه عاطفی زوجه است. بنابراین مجموع مراتب معنون دادگاه را بر این عقیده راسخ نموده که اعمال و رفتار ارتکابی از ناحیه زوج در زندگی مشترک از مصادیق عسر و حرج و مشقت در زندگی موضوع تبصره ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی است.به نحوی که مغایر با حیثیت زوجه و شیون یک انسان متعارف از جمله زوجه میباشد. علیهذا با احراز اینکه زوجه به شدت از زندگی زناشویی با زوج ابراز تنفر نموده که نه تنها هیچگونه وابستگی عاطفی به وی نداشته بلکه به شدت کراهت از او نیز دارد. و با عنایت به اینکه در مقابل خوانده ( زوج ) دفاع موثری به رد خواسته ارائه نکرده است.بنابراین به استناد به بندهای ۲- ۴ ماده۱۱۳۰قانون مدنی و توجها"به تبصره الحاقی به ماده ۱۱۳۰ این ماده دوام زوجیت طرفین را موجب وقوع خوانده درعسروحرج شدید وغیر قابل تحمل می داند ، لذا براساس مستند مزبور و نظر به قاعده فقهی لاضررولاضرار فی الاسلام و قاعده نفی حرج و اینکه شارع حکیم تکلیف به مالایطاق نمی فرمایند وبه موجب ایه شریفه ۷۸ سوره مبارکه حج و مادتین ۲۶ و۲۷و۲۹و۳۳ قانون حمایت ازخانواده مصوب ۱۳۹۱ و ایین نامه اجرایی ان ، حکم به صدور طلاق ( به علت عسرو حرج از باب ، ضرب و شتم ، و سوی رفتار و معاشرت با زوجه و عدم پرداخت نفقه کافی ) و مطلقه نمودن زوجه توسط زوج محکوم می نماید. و همچنین وی از باب تسبیب به پرداخت و جبران هزینه دادرسی به صندوق دولت به جهت معافیت زوجه از پرداخت هزینه دادرسی محکوم می گردد. در اجرای رای طرفین می توانند به یکی ازدفاتر رسمی ثبت طلاق مراجعه و پس از وقوع طلاق ، واقعه مزبور را رسما به ثبت برسانند. چنانچه زوج از حضور در دفتر خانه و اجرای طلاق استنکاف نمود سردفتر طلاق مربوطه طبق حکم تبصره ماده ۳۲ قانون حمایت خانواده برای این امر نمایندگی خواهد داشت تا نسبت به اجرای صیغه طلاق اقدام نماید. نوع طلاق خلع باین مدخول بها می باشد. مدت اعتبار حکم طلاق شش ماه پس از تاریخ ابلاغ رای فرجامی یا انقضای رد فرجام خواهی خواهد بود ، رعایت وجود شرایط صحت اجرای صیغه طلاق حسب مورد ازجمله مراعات مفاد مواد ۱۱۳۴و۱۱۳۵قانون مدنی و ایضا در اجرای ماده ۳۱ قانون حمایت از خانواده و ماده ۵۹ ایین نامه اجرایی این قانون ارائه گواهی پزشک ذی صلاح در مورد وجود جنین یا عدم ان به عهده مجری صیغه خواهد بود. راجع به مسایل مالی و غیرمالی فی مابین دادگاه بنا بر تجویز ماده ۲۹ قانون حمایت خانواده مصوب ۰۱/۱۲/۱۳۹۱به شرح ذیل تصمیم مینماید.: الف: زوجه اظهار داشته از حقوق مالی خود تنها مهریه خود را می خواهد لهذا دادگاه با استناد به اینکه در سند نکاحیه طرفین مهریه زوجه به میزان ۱۴ عددسکه تمام بهارازادی تعیین و بر ذمه زوج به نحو عندالمطالبه قرار گرفته و سند ممضی به امضای خوانده می باشد. و مندرجات ان منطبق با ادعای خواهان است.و ظهور در بدهی و اشتغال ذمه خوانده دارد. و با توجه به اینکه به موجب ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی ( ( به مجرد عقد ، زن مالک مهر می شود. ) ) لذا به استناد تبصره الحاقی به ماده ۱۰۸۵قانون مدنی و مفاد ایین نامه اجرایی ان ، و نظربه اینکه خوانده دلیلی بر پرداخت مهریه زوجه ارائه ننموده است ، لذا وی مکلف به پرداخت ۱۴ سکه بهار ازادی در حق خواهان محکوم میباشد. و ب ) راجع به حقوق غیر مالی نیز زوجه تنها خواستار ملاقات فرزند خود برای هر هفته یک مرتبه می باشد. دادگاه با توجه به اینکه زوجین دارای یک فرزند مشترک دختر ۷ساله می باشند که باتوجه به مادتین ۱۱۶۸و۱۱۶۹قانون مدنی و نیز درخواست خود زوجه حضانت وی به عهده پدرش واگذار می شود. و مادر طفل حق دارد. هر هفته در روزهای جمعه و هر نوبت به مدت ده ساعت با فرزند ش ملاقات نماید. و پدر طفل به استناد ماده ۱۱۷۴قانون مدنی مکلف است ، انجام این ملاقات را تسهیل نماید.محل تحویل و رد طفل به منظور ملاقات در صورت توافق طرفین همان مسکن طفل است.و الا محل تحویل و رد طفل قبل و بعد از ملاقات نزدیکترین کلانتری به محل سکونت طفل خواهد بود. خواهان بجز موارد فوق مدعی مطالبه هیچ نوع حق وحقوق مالی خود اعم از جهیزیه نفقه وغیره نشده و گذشت نموده است ، لذا دادگاه ازاین جهات مواجه با تکلیف نیست. و راجع به دعوای زوج مبنی بر الزام زوجه به تمکین عام و خاص با عنایت به صدور حکم طلاق با توجه به زوال رابطه زوجیت و با عنایت به اینکه تمکین فرع بر رابطه زوجیت است.فلذا با انتفای رابطه زوجیت بین متداعیین لذا شرعا ، عملا و قانونا امکان اجابت خواسته وجود ندارد. فلذا به استناد مفهوم ماده ۱۲۵۷ قانون مدنی حکم به بطلان دعوی صادر واعلام می نماید. ارای صادره حضوری بوده ظرف مهلت بیست روز ازتاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی درمحاکم تجدیدنظر مرکزاستان *می باشد.

رییس شعبه *- م. م.