منتفی بودن تصویبنامه مربوط به قبول تضمین بانکی به جای تضمین نقدی از پیمانکاران مصوب ۱۳۵۰/۰۸/۰۱
هیات وزیران در جلسه تاریخ ۱۳۴۱/۰۶/۰۷ بنا به پیشنهاد شماره ۱۶۹۸۸/۲۴ به تاریخ ۱۳۴۱/۰۵/۳۰ وزارت دارائی تصویب نمودند. تصویبنامهجایگزین قانون شماره ۲۸۸۷۲ به تاریخ ۱۳۴۰/۱۰/۰۲ از این تاریخ لغو و بند ۱۰ ماده ۲۶ آییننامه معاملات دولتی در مورد قراردادهای ساختمانی دست عمل به ترتیب زیر به موقع اجرا گذارده میشود.
۱ - سازمانهای دولتی میتوانند با در نظر گرفتن منافع دولت و به شرط اعتماد کامل به پیمانکاران ساختمانی و بمسئولیت خود و با جلب موافقت قبلی وزارت دارائی معادل ده درصد از کارکرد آنان را به جای تضمین نقدی تضمین بانکی اخذ نمایند.
۲ - سازمانهای دولتی مجازند ده درصد کارکرد پیمانکاران را که تا این تاریخ نقداً دریافت و در حساب سپرده نگاهداری شده با رعایت کامل شرایط بند یک این تصویبنامه به تضمین بانکی تبدیل نمایند.
۳ - وجوهی که از محل سپرده ده درصد کارکرد پیمانکاران قبل از تصویبنامه شماره ۲۸۸۷۲ در مقابل مطالبات آنان و با موافقت وزارت دارائی مسترد شده مجاز تلقی میشود.
۴ - وزارت دارائی مکلف است پس از گشایش مجلسین لایحه تحصیل مجوز این تصویبنامه را تقدیم دارد.
تصویبنامه فوق که به استناد ماده واحده مصوبه بیستم آذرماه ۱۳۴۲ تقدیم گردیده بود در کمیسیون دارائی مجلس شورای ملی مطرح و کمیسیون مزبور نظر داد که با تصویب قانون محاسبات عمومی و آییننامه معاملات دولتی موضوع آن منتفی است.
نظر مذکور در جلسه روز سهشنبه ۱۳۵۰/۰۲/۲۱ مورد تصویب مجلس شورای ملی و در جلسه روز شنبه اول آبانماه یکهزار و سیصد و پنجاه شمسی مورد تصویب مجلس سنا قرار گرفت.
رئیس مجلس سنا - جعفر شریف امامی