نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۳۷۹ مورخ ۱۴۰۴/۰۹/۲۹

در صورتی که فرد محل اختفای محکوم‌علیه را به ضابطان دادگستری اعلام کند؛ اما پیش از دستگیری، متهم یا محکوم‌علیه در حین فرار دچار حادثه شود و فوت کند، آیا چنین فرضی مشمول حکم مقرر در ماده ۲۳۶ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ می‌شود؟

در صورت تخلف کفیل یا وثیقه گذار و در نتیجه صدور دستور ضبط وثیقه و اخذ وجه-الکفاله از سوی دادستان در اجرای ماده ۲۳۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، مختومه شدن بعدی پرونده کیفری موجب لغو دستور یادشده نمی شود. با وجود این، فلسفه وضع ماده ۲۳۶ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، ترغیب کفیل یا وثیقه‌گذار به معرفی متهم یا محکوم علیه پیش از اتمام عملیات اجرایی مربوط به اخذ وجه الکفاله یا ضبط وثیقه با برخورداری از امتیازی است که در این ماده پیش بینی شده است و با فرض صدور قرار موقوفی اجرای حکم، قرار منع یا موقوفی تعقیب یا حکم برائت قطعی مطابق ماده ۲۵۱ این قانون، پرونده مختومه شده و نیازی به معرفی متهم یا محکوم‌علیه نیست؛ همچنین مقصود اصلی مقنن که مختومه شدن پرونده است، حاصل شده است؛ بر این اساس، محرومیت کفیل یا وثیقه گذار از ارفاق قانونی مذکور در ماده ۲۳۶ قانون یادشده، برخلاف فلسفه وضع این ماده و مغایر هدف قانونگذار است.