جرم انگاری وطی با بهایم در قوانین جزایی ایران
صورتجلسه نشست قضایی
کد نشست: ۱۴۰۰-۷۸۸۲
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۸/۰۴/۰۶
برگزار شده توسط: استان گلستان/ شهر آق قلا
موضوع
جرم انگاری وطی با بهایم در قوانین جزایی ایران
پرسش
آیا اعمال قبیحی همچون وطی با بهائم یا رمالی که در قوانین جزایی جمهوری اسلامی ایران مورد جرم انگاری واقع نگردیده است، مستوجب مجازات به موجب احکام دادگاه میباشد؟
نظر هیئت عالی
وطی با بهائم در بعضی از منابع معتبر فقهی به عنوان تعزیر منصوص شرعی ذکر شده چنانچه تعزیر منصوص شرعی را محکوم به قواعد حدود بدانیم بر اساس ماده ۲۲۰ قانون مجازات اسلامی می توان بر اساس اصل ۱۶۷ قانون اساسی به منابع معتبر فقهی مراجعه کرد، در خصوص رمالی چنانچه به عنوان رکن مادی کلاهبرداری محسوب و مانور متقلبانه تلقی گردد به مجازات قانونی جرم موصوف، والا صرف رمالی مطابق بند ۱۸ ماده ۱۳ آئین نامه امور خلافی مصوب ۱۳۲۴ قابل تعقیب است.
نظر اکثریت
با توجه به ماده ۲ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ که مقرر نموده است هر رفتاری اعم از فعل یا ترک فعل که در قانون برای آن مجازات تعیین شده است، جرم محسوب میگردد، لذا اعمالی که در قانون برای آن مجازات در نظر گرفته نشده است، به موجب فقه اسلامی، قابل مجازات نمیباشد و نمی توان به استناد اصل ۱۶۷ قانون اساسی برای مرتکب عمل قبیح، کیفر تعیین نمود زیرا اصل ۳۶ قانون اساسی و مواد گوناگون قانون مجازات اسلامی جدید نشان می دهد رویکرد قانونگذار متمایل به جرم دانستن صرف آنچه قانون جرم دانسته میباشد و در نتیجه در غیر موارد مذکور در قانون با حکم به برائت متهم صادر نمود. به علاوه حذف مفاد ماده ۲۱۴ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب سال ۱۳۷۸ قرینه دیگری بر تمایل قانونگذار به محدود کردن جرایم به عناوین مصرح در قانون است. تنها استثناء بر این مساله مفاد ماده ۲۲۰ قانون مجازات اسلامی است که صرفا در جرایم حدی استناد به فقه را پیش بینی نموده است و با توجه به اینکه قانونگذار در مقام بیان بوده است به قاعده ی مذکور در ماده ۲۲۰ در خصوص همه ی جرایم اشاره ای ننموده است و فقط درحدود جاری میباشد.
نظر اقلیت
اصل ۳۶ قانون اساسی نمی تواند مقید یا مخصص اصل ۱۶۷ باشد. به علاوه کیفر ننمودن رفتارهای خلاف اخلاق و شریعت و عدم صدور مجرمیت برای مرتکبین آنها موجب جری شدن مرتکبین و شیوع اینگونه رفتارها در جامعه اسلامی است. در غیر این صورت باید شاهد هرج و مرج و اخلال در نظم عمومی و اشاعه رفتارهای منافی عفت در جامعه باشیم.