حدود اختیار زوجه در انتخاب مرجع صالح

رأی خلاصه جریان پرونده

خانم ف. س. دردادخواستی به طرفیت آقای ه. م. الزام وی را به ایفای تعهد در پرداخت بدهی نقدی خواستارشده است و آن مبلغ را مهریه خود ذکرکرده است ودادخواست را به دادگاه محل اقامت خودتقدیم کرده است . شعبه دوم دادگاه عمومی دامغان با رسیدگی به موضوع وقبول درخواست اعسار خواهان به لحاظ این که درتاریخ تقدیم دادخواست خواهان از همسر خود جداشده بوده است ودیگرنمی توانسته است از مزایای ماده۱۲ قانون حمایت خانواده استفاده کند به صلاحیت دادگاه عمومی تهران که طلاق نیز در آنجا واقع شده است ازخودنفی صلاحیت کرده است شعبه ۲۳۵ دادگاه خانواده تهران نیز برابر قرارشماره ۵۰۰۱۹۲-۱۳۹۴/۲/۲۳ به اعتبار این که موضوع مطالبه ناشی از زندگی مشترک زوجین است صلاحیت رانپذیرفته پرونده را برای حل اختلاف به دیوان عالی کشور فرستاده است . متن قرارهای طرفین اختلاف درهنگام شور قرائت می شود . هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای محمدرضا خسروی عضو ممیّز و ملاحظه اوراق پرونده درخصوص اختلاف درصلاحیت مشاوره نموده چنین رای میدهد :

رأی شعبه دیوان عالی کشور

درخصوص اختلاف درصلاحیت بین دادگاه های عمومی تهران و دامغان به شرحی که در قرار های صادرشده از سوی مراجع قضایی مذکوررقم خورده است با عنایت به این که ماده ۱۲ قانون حمایت خانواده ناظربه دعاوی وامورخانوادگی مربوط به زوجین است وبه دعاوی ناشی از زوجیت تسری ندارد مستنداً به تبصره ذیل ماده ۲۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی وانقلاب درامورمدنی با اعلام صلاحیت دادگاه عمومی تهران –محل اقامت خوانده - حل اختلاف می شود.
عضو معاون و عضومعاون شعبه ۳۷ دیوان عالی کشور
محمد رضا خسروی - غلامحسین حیدری