رای شماره ۲۴۶۸ مورخ ۱۳۹۸/۰۸/۲۸ هیات عمومی دیوان عدالت اداری

بسم الله الرحمن الرحیم

شماره دادنامه: ۲۴۶۸

تاریخ دادنامه: ۲۸؍۸؍۱۳۹۸

شماره پرونده: ۹۷؍۳۵۱۰

مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری

شاکی: آقای مرتضی داورمنش به وکالت از سازمان نظام پزشکی مشهد

موضوع شکایت و خواسته: ابطال ردیف ۶ ماده ۴ مصوبه شماره ۶۲۳۲؍۹۲؍۴؍ش-۱۳۹۲/۱۱/۰۳ مصوب شورای اسلامی شهر مشهد با موضوع ضرایب بهای خدمات فضای باز کلینیک و درمانگاه و اورژانس شخصی

گردش کار: شاکی به موجب دادخواستی ابطال ردیف ۶ ماده ۴ مصوبه شماره ۶۲۳۲؍۹۲؍۴؍ش-۳؍۱۱؍۱۳۹۲ شورای اسلامی شهر مشهد با موضوع ضرایب بهای خدمات فضای باز کلینیک و درمانگاه و اورژانس شخصی را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که:

« شورای اسلامی شهر مشهد به موجب مصوبه مورد شکایت اقدام به تصویب دریافت بهای خدمات بهره برداری موقت برای فضای باز کلینیک و درمانگاه و اورژانس شخصی بوده در حالی که هیات عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص مصوبه مشابه به شماره دادنامه ۷۸-۲۱؍۲؍۱۳۹۵ حکم به ابطال دریافت بهای خدمات بهره برداری موقت نسبت به موسسات بهداشتی و درمانی خصوصی و فضای مسقف کلینیک و اورژانس شخصی را صادر نموده است لذا مصوبه مورد شکایت مغایر با ماده واحده قانون محل مطب پزشکان مصوب ۲؍۱۰؍۱۳۶۶ بوده و ابطال آن مورد استدعاست.»

متن مقرره مورد اعتراض به شرح زیر است:

« ماده ۴- ضرایب بهای خدمات: بهای خدمات بهره برداری موقت برای یک سال خورشیدی، به ازای هر مترمربع زیربنای واحدهای مختلف صنفی بر اساس ضرایب جدول زیر محاسبه و دریافت گردد:

در ردیف ۶ جدول مورد اشاره چنین آورده است که:

۶- کلیه فضاهای مورد استفاده مرتبط با فعالیت موسسات خیریه عام المنفعه، مهد کودک، مدارس دولتی و حوزوی، مساجد، حسینیه ها و فضاهای تجاری غیر مرتبط با فعالیت مساجد تا ۱۵% مساحت عرصه مسجد، نگارخانه ها و نمایشگاه های عکس و آثار هنری، فضای باز کلینیک و درمانگاه و اورژانس شخصی، پارکینگ های عمومی، اماکن ورزشی (به جز بیلیارد و بولینگ)، مشاغل خانگی، فضاهای عمومی در اماکن اقامتی (به جز لابی)، پارکینگ و فضای سبز و زیربنای تاسیسات سرمایشی و گرمایشی در کلیه واحدهای بهره برداری موقت.»

در پاسخ به شکایت مذکور، رئیس شورای اسلامی شهر مشهد (استان خراسان رضوی) به موجب لایحه شماره ۴۹۹۳؍۹۸؍۵؍ش-۲۸؍۳؍۱۳۹۸ توضیح داده است که:

« ۱- تجاری تلقی نشدن فعالیت پزشکان و شاغلان حرف وابسته به پزشکان در املاک یا کاربری مسکونی نافی سایر ضوابط و مقررات فنی و شهرسازی خصوصاً اجرای طرحهای جامع و تفصیلی نمی‌باشد.

۲- مصوبه مورد شکایت نافی قانون محل مطب پزشکان نبوده و تنها در صورت فعالیت در ساختمان های فاقد پایانکار بهره برداری و یا با کاربری غیر از بهداشتی - مسکونی و تجاری موضوعیت می یابد و چنانچه فعالیت با مالکیت و مباشرت پزشک باشد صرف داشتن پایانکار بهره برداری کفایت می کند و مشمول مصوبه مورد اعتراض نخواهد بود.

۳- مصوبه مورد شکایت از نظر زمان تصویب مصوبه و از نظر ماهوی با مصوبه ابطال شده به شماره ۱۸۶۱؍۳-۲۳؍۵؍۱۳۸۶ در رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری استنادی به شماره ۷۸-۲۱؍۲؍۱۳۹۵ متفاوت می‌باشد.

۴- لذا با عنایت به اینکه مصوبه معترض عنه همه مراحل اعتراض و مراحل قانونی خود را طی نموده و کمیته تطبیق مصوبات نیز آن را مغایر با قانون تشخیص نداده است و با تاکید این موضوع که هدف از تصویب مورد شکایت ساماندهی اماکن و بهره برداری از آنها می‌باشد رد شکایت مورد استدعاست.»

هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ ۲۸؍۸؍۱۳۹۸ با حضور معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است.

رای هیات عمومی

با توجه به آراء متعدد هیات عمومی از جمله دادنامه شماره ۷۸-۲۱؍۲؍۱۳۹۵ هیات عمومی، اخذ بهای خدمات بهره برداری موقت از موسسات بهداشتی و درمانی خصوصی و فضای مسقف کلینیک و اورژانس خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات اعلام شده است، بنابراین ردیف ۶ از ماده ۴ مصوبه شماره ۶۲۳۲؍۹۲؍۴؍ش-۳؍۱۱؍۱۳۹۲ مصوب شورای اسلامی شهر مشهد تحت عنوان ضرایب بهای خدمات فضای باز کلینیک و درمانگاه و اورژانس شخصی به دلایل مندرج در دادنامه مذکور مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات شورای اسلامی شهر و مستند به بند ۱ ماده ۱۲ و ماده ۸۸ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ ابطال می‌شود.

مرتضی علی اشراقیمعاون قضایی دیوان عدالت اداری