رای شماره ۷۲۰ مورخ ۱۳۸۶/۰۸/۲۲ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
کلاسه پرونده: ۶۲/۸۳
شاکی:آقای ایرج رمضانی پورمقدم
موضوع:ابطال بخشنامه شماره ۲۰۵-۳۳۶۹۴ مورخ ۱۹/۱۲/۱۳۸۲ آموزش و پرورش چالوس
تاریخ رای:سه شنبه ۲۲ آبان ۱۳۸۶
شماره دادنامه: ۷۲۰
مقدمه: شاکی به شرح دادخواست تقدیمی اعلام داشتهاند، از سال ۱۳۶۲ در روستا مشغول به تدریس میباشم. با وجود اینکه در اجرای بند۳ تصویبنامه شماره ۲۳۳۴۷/۲۱۵ مورخ ۱۳۷۳/۰۶/۱۲ هیات دولت معطوف به ماده ۴۱ قانون استخدام کشوری از ابتدای سال ۱۳۷۴ استحقاق برخورداری از یک ماه حقوق و فوقالعاده شغل به ازاء هر سال خدمت به عنوان پاداش را دارا میباشم، مع الوصف آموزش و پرورش چالوس با تمسک به بخشنامه ۲۰۵-۳۳۶۹۴ مورخ ۱۳۸۲/۱۲/۱۹ که با موازین قانونی از نظر تعریف بومی و غیر بومی تعارض دارد و به اعتبار اینکه بعد از انتقال از نوشهر به روستای محل تولدم رهسپار شدم از اجابت خواسته قانونی اینجانب امتناع مینماید که این اقدام مغایر با موازین قانونی میباشد. لذا تقاضای ابطال بخشنامه مورد شکایت را دارم. مدیر آموزش و پرورش شهرستان چالوس در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره ۲۰۵/۵۸۶۱ مورخ ۱۳۸۳/۰۳/۰۳ اعلام داشتهاند، در اجرای بند ۳ تصویبنامه شماره ۲۳۳۴۷/ت۲۱۵ه- مورخ ۱۳۷۳/۰۶/۱۲ هیات وزیران که مقرر میدارد، در پایان نیمه اول هر سال به آن دسته از مستخدمان رسمی و ثابت که داوطلبانه در دهستانهای موضوع جدول پیوست خدمت میکنند به استناد ماده ۴۱ قانون استخدام کشوری برابر یک ماه مجموع حقوق و فوقالعاده شغل به عنوان پاداش پرداخت میگردد. با توجه به تعریف داوطلبانه در هزاروچهارصدوشصت وچهارمین جلسه شورای امور اداری و استخدامی کشور مورخ ۱۳۷۵/۱۱/۰۱ کلیه مستخدمانی که در منطقه محروم خدمت میکنند و غیر بومی هستند، مشمول بندهای ۲ و ۳ تصویبنامه فوقالذکر شناخته شد. از طرف دیگر طبق مصوبه ۱۳۷۴/۱۱/۱۱ شورای مذکور بومی به کسی اطلاق میشود که یکی از دو معیار زیر را داشته باشد. ۱- محل اشتغال مستخدم محل تولد وی باشد ۲- محل اشتغال مستخدم محل ورود به خدمت وی باشد. بنابراین پاداش موضوع بند ۳ تصویبنامه فوقالذکر فقط به مستخدمین غیر بومی تعلق میگیرد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق باحضور روسا و مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
همانطور که در دادنامه شماره ۷۵۱ مورخ ۱۳۸۴/۱۱/۳۰ تصریح شده است، با عنایت به تفاوت و تمایز معانی و مفاهیم دو اصطلاح بومی و داوطلب در لفظ و اصطلاح و اینکه تولد و بومی بودن اشخاص در یک محل محروم، ملازمهای با تمایل آنان به خدمت داوطلبانه در همان محل ندارد و اینکه حکم مقنن در مورد تعلق پاداش معادل یک ماه حقوق و فوقالعاده شغل مشروط به خدمت داوطلبانه در نقاط محروم مورد نظر مقنن است، بخشنامه شماره ۲۰۵/۳۳۶۹۴ مورخ ۱۳۸۲/۱۲/۱۹ اداره آموزش و پرورش چالوس که نتیجتاً متضمن نفی هدف و حکم مقنن است، خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات مدیر اداره آموزش و پرورش چالوس در وضع مقررات دولتی میباشد. بنابراین به استناد اصل ۱۷۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و ماده یک ماده ۱۹ و ماده ۴۲ قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۸۵ بخشنامه مزبور ابطال میشود.
معاون قضایی دیوان عدالت اداریمقدسیفرد