شکایت اعلام کننده جرم در صورت ذی نفع نبودن و عدم اهلیت تمتع
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۴۰۳/۰۵/۲۴
برگزار شده توسط: استان سازمان قضایی نیروهای مسلح/ شهر خراسان جنوبی
موضوع
شکایت اعلام کننده جرم در صورت ذی نفع نبودن و عدم اهلیت تمتع
پرسش
چنانچه در پروندهای اعلام کننده جرم ذی نفع نیست یا به عبارتی سمت و اهلیت تمتع ندارد شکایت نماید تکلیف مقام قضایی در جرایم قابل گذشت یا غیر قابل گذشت چیست؟ مانند اینکه پدر شخص مضروب از طرف فرزندش شکایت مطرح نماید تکلیف مقام قضایی چیست؟
نظر هیات عالی
در صورت شکایت فرد فاقد سمت در جرایم قابل گذشت قرار موقوفی تعقیب صادر میگردد ولی در جرایم غیر قابل گذشت با عنایت به اینکه دادستان مدعی العموم است، مرجع قضایی برابر مقررات مبادرت به رسیدگی مینماید. لیکن شکایت کننده صرفاً اعلام کننده جرم محسوب شده و شاکی محسوب نمیشود.
نظر اتفاقی
در خصوص سوال مطرح شده در جرایم غیر قابل گذشت چون مقام تعقیب دادستان میباشد لذا در اینجا تعقیب به لحاظ دارا بودن جنبه عمومی ادامه پیدا مینماید و مقام قضایی مکلف به رسیدگی میباشد.
اما در جرایم غیر قابل گذشت چنانچه شخص ذی نفع، بالغ و رشید باشد و اعلام کننده جرم در مقام طرح شکایت ذی نفع نبوده و سمت و اهلیت نداشته باشد قضات قائل به این نظریه میباشند که در اینجا ما یک اصل در قرارها داریم و آن این است که آنچه از ملاک مواد قانون به دست میآید، قانونگذار هر جا موضوعی را قابل تعقیب ندانسته قرار موقوفی تعقیب صادر میکند مانند مواد ۱۳، ۲۰۲ و ۶۹۲ و بند پ ماده ۳۸۹ قانون آیین دادرسی کیفری یعنی اصل بر این است که هر جا متهم قابلیت تعقیب را ندارد باید قرار موقوفی تعقیب صادر کنیم زیرا طبق ماده ۱۲ قانون آیین دادرسی کیفری که می گوید: تعقیب متهم در جرایم قابل گذشت، فقط با شکایت شاکی شروع و در صورت گذشت او موقوف میشود. یعنی زمانی که شاکی شکایت کند قابلیت تعقیب را دارد و در مثال ما کسی که شکایت نموده پدر بزه دیده است لذا شاکی صدق نمیکند و قابلیت تعقیب را ندارد لذا قرار موقوفی تعقیب صادر میشود.