طرح دعوا علیه شرکت راهآهن شهری تهران و حومه (مترو)

رأی دادگاه بدوی

در خصوص دعـوی خواهـان ع.الف. با وکالـت ب.ی. و ج.ص. به طرفیـت خوانـده ۱ـ شهـرداری تهـران ۲ـ شـرکت متـرو به خواسته مطاله قیمت عادله روز ۶ دانگ پلاک ثبتی ۳۵۸۸/۱۲۵ بخش ۱۱ تهران به انضمام خسارات دادرسی نظر به این که موضوع از مصادیق لایحه قانونی نحوه تملک اراضی و املاک مورد نیاز دولت برای طرح های عمومی و عمرانی و فرهنگی مصوب سال ۱۳۵۸می باشد لذا دادگاه با اختیار حاصله از لایحه قانونی مذکور پس از احراز مالکیت خواهان به اصحاب دعوی ابلاغ نمود که هر کدام یک نفر کارشناس منتخب خود و یک نفر کارشناس مرضی الطرفین به دادگاه معرفی نماید پس از معرفی کارشناسان منتخب و عدم تراضی بر کارشناس سوم دادگاه کارشناس سوم را انتخاب و مراتب به هیأت ابلاغ گردید نظریه هیأت کارشناسان پس از وصول حکایت از اجرای طرح داشته و قیمت عادله به مبلغ ۰۰۰/۵۰۰/۷۱۲/۲۴ ریال ارزیابی شده است که این نظریه وفق قانون یاد شده قطعی و لازم الاجراست لهذا دادگاه با احراز مالکیت خواهان و اجرای طرح توسط شرکت مترو با عنوان محوطه ایستگاه مترو و خط آن دعوی خواهان را ثابت دانسته و مستنداً به لایحه قانون فوق الذکر و مواد ۱۹۷ و ۵۱۹ قانون آیین دادرسی مدنی، شرکت متروی تهران را به پرداخت: الف ـ مبلغ ۰۰۰/۵۰۰/۷۱۲/۲۴ ریال بابت اصل خواسته و مبلغ ۰۰۰/۰۹۰/۱۵ ریال بابت خسارات دادرسی در حق خواهان محکوم می نماید و صدور اجراییه منوط به پرداخت الباقی هزینه های دادرسی به مأخذ قانونی با توجه به قیمت قطعی خواسته به صورت تمبر خواهد بود و پس از پرداخت وجه انتقال سند به نام خوانده بلامانع است. حکم صادره حضوری بوده و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه های تجدیدنظر استان تهران خواهد بود. در خصوص خوانده ردیف اول با توجه به عدم اجرای طرح توسط مشارالیه مستنداً به ماده ۸۹ قانون آیین دادرسی مدنی ناظر به بند ۴ ماده ۸۴ آن قانون قرار رد دعوی صادر و اعلام می گردد. این قرار مانند حکم صادره قابل تجدیدنظر است.
رئیس شعبه ۲۱۵ دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ حسینی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

دادنامه تجدیدنظرخواسته به شماره ۹۱۰۰۹۵۴ مورخ ۳۰/۱۱/۹۱ صادره از شعبه ۲۱۵ دادگاه عمومی حقوقی تهران که بر محکومیت شرکت راه آهن شهری تهران و حومه (مترو) به پرداخت بیست و چهار میلیارد و هفتصد و دوازده میلیون و پانصد هزار ریال بابت اصل خواسته (بهای شش دانگ پلاک ثبتی ۳۵۸۸/۱۲۵ واقع در بخش یازده تهران) و پرداخت خسارت دادرسی اشعار داشته موافق قانون و مطابق محتویات پرونده بوده و تجدیدنظرخواهی معموله به نحوی نیست که بر دادنامه تجدیدنظرخواسته خدشه وارد آورده و مستوجب نقض آن باشد زیرا اولاً ـ به حکایت جوابیه شماره ۴۲۱۹۵ مورخ ۱/۹/۹۱ اداره ثبت مالکیت خواهان بر شش دانگ پلاک صدرالذکر به شماره ثبت ۵۳۹۲۰ صفحه ۲۴۱ دفتر املاک ۲/۲۲۶ (قطعه ۳۹۷ افرازی از ۲۵ فرعی از اصلی مذکور) محرز و مسلم بوده است. ثانیاً ـ به دلالت مندرجات نظریه شماره ۶۶۴ ک ۸۶ مورخه ۲۹/۴/۱۳۸۷ کمیسیون موضوع ماده ۱۲ قانون زمین شهری پلاک متنازع فیه که در محوطه ایستگاه مترو واقع گردیده از حیث نوعیت بایر تشخیص گردیده و آنچه در قسمت انتهایی نظریه مرقوم درج گردیده پلاک دیگر غیر از ملک مختلف فیه بوده و مؤید این مطلب قید شماره ثبت ۵۲۲۴۳ و صفحه ۸۹ و دفتر ۲/۲۲۷ به مساحت چهارصد و پنجاه متر مربع می باشد که با مشخصات ملک به نحو مذکور در صدر مغایرت دارد. ثالثاً ـ انجام کارشناسی در دو مرحله راجع به دو کلاسه پرونده مطروحه بوده که هر دو پرونده علی رغم صدور رأی ماهیتی در دادگاه بدوی با تجدیدنظرخواهی در مرجع تجدیدنظر نقض و منجر به صدور قرار گردیده و از این جهت نظریه کارشناسان قبلی در این پرونده قابل استناد و ترتیب اثر نمی باشد. رابعاً ـ هر چند شرکت راه آهن شهری و حومه (مترو) از شرکت های زیر مجموعه شهرداری محسوب است لیکن از لحاظ شخصیت حقوقی مستقل از شهرداری بوده و با توجه به تملک معموله از سوی شرکت مترو مسئولیت پرداخت بهای ملک بر عهده شرکت می باشد. خامساً ـ هیأت کارشناسان در اجرای مفاد ماده واحده قانون نحوه تقویم ابنیه املاک و اراضی مورد نیاز شهرداری با تعرفه طرفین دعوی اقدام به اجرای قرار کارشناسی نموده و نظریه این هیأت قطعی و لازم الاجرا بوده و عدم ابلاغ نظریه تأثیری در روند دادرسی نخواهد داشت بنابراین دادگاه مستنداً به قسمت أخیر ماده ۳۵۸ از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی و با رد تجدیدنظرخواهی دادنامه فوق الاشعار را تأیید می نماید. این رأی قطعی است.
دادرس شعبه ۱۸ دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه
سلطانیان ـ امانی شلمزاری