عنوان مجرمانه آتش زدن عمدی بنر گرامیداشت تاسوعا و عاشورای حسینی (علیه السلام)

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۴۰۲/۰۵/۰۲
برگزار شده توسط: استان فارس/ شهر سروستان

موضوع

عنوان مجرمانه آتش زدن عمدی بنر گرامیداشت تاسوعا و عاشورای حسینی (علیه السلام)

پرسش

آتش سوزی و تحریق بنر امام حسین (ع) توهین به مقدسات می‌باشد یا تحریق عمدی اموال منقول؟

نظر هیات عالی

با عنایت به مبانی حقوق کیفری و اصولی چون اصل قانونی بودن جرم و مجازات، لزوم احراز سوءنیت خاص در جرایم علیه مقدسات و قاعده تفسیر مضیق مقررات کیفری، رفتار آتش‌زدن بنری که متضمن نام و شعائر امام حسین علیه السلام است، در صورتی می‌تواند مشمول عنوان مجرمانه «توهین به مقدسات» موضوع ماده ۵۱۳ قانون مجازات اسلامی قرار گیرد که مرتکب با علم و آگاهی کامل نسبت به مفاد و محتوای بنر و با قصد اهانت به مقام قدسی و تحقیر باورهای دینی، اقدام به تحریق کرده باشد؛ والا مشمول ماده ۶۷۶ همان قانون به عنوان «تحریق عمدی اموال منقول» خواهد بود. با این حال، چنانچه قصد اهانت محرز گردد، عمل ارتکابی از مصادیق تعدد معنوی بوده و وفق ماده ۱۳۱ قانون مجازات اسلامی، اقدام خواهد شد. بنابراین از حیث نظری و کاربردی، معیار تمایز، احراز یا عدم احراز علم و سوءنیت مرتکب به شرح فوق است و در فقدان آن، حکم به تحریق عمدی اموال منقول صحیح و منطبق با اصول حقوقی و موازین قانونی خواهد بود.

نظر اکثریت

وفق ماده ۵۱۳ قانون مجازات اسلامی (کتاب پنجم تعزیرات مصوب ۱۳۷۵) هر کس به مقدسات اسلام و یا ائمه طاهرین اهانت نماید که آتش زدن بنر امام حسین (ع) که در آن نام امام حسین علیه‌السلام و سایر مقدسات اسلام در آن درج شده باشد مصداق توهین عملی و رفتاری است اگر مشمول حکم ساب النبی باشد اعدام و در غیر این صورت به حبس از یک تا پنج سال محکوم خواهد شد؛ لذا موضوع مذکور باید بررسی شود که نیت متهم چه بوده است و در صورتی که علم و آگاهی و اطلاع کامل داشته باشد و با علم و اعتقاد مبادرت به آتش زدن بنر امام حسین نموده باشد توهین به مقدسات می‌باشد. همچنین با توجه به ماده ۶۷۶ قانون مجازات اسلامی (کتاب پنجم تعزیرات مصوب ۱۳۷۵) مصداق تحریق عمدی اموال منقول نیز می‌باشد که می‌بایست قواعد تعدد معنوی موضوع مقررات ماده ۱۳۱ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ را رعایت نمود.

نظر اقلیت

سوء نیت متهم در بروز رفتار مجرمانه مذکور حائز اهمیت می‌باشد و در صورتی که متهم سوء نیت و علم و آگاهی نداشته باشد صرفاً موضوع مشمول ماده ۶۷۶ قانون مجازات اسلامی کتاب پنجم تعزیرات اصلاحی ۱۳۹۹ و عنوان مجرمانه تحریق عمدی اموال منقول می‌باشد و مصداق اهانت به مقدسات نمی‌باشد.