فروش مستثنیات دین به قصد فرار از دین

رأی خلاصه جریان پرونده

با شکایت خانم م.م. علیه همسر دائمی خود آقای ش.س. دایر بر معامله به قصد فرار از دین شعبه ۱۰۸ دادگاه عمومی جزایی ... به شرح دادنامه غیابی شماره ۸۰۰۰۷۸-۹۳/۱/۳۱ با تصریح به این که متهم اقدام به فروش منزل مسکونی خویش به متهم ردیف دوم یعنی م.س. پدر متهم ردیف اول به طور صوری کرده است تا مهریه همسر دائمی خود را نپردازد، به استناد ماده ۴ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی هریک از آنان را به تحمل ۴ ماه حبس محکوم کرده و واخواهی نامبردگان را به موجب دادنامه شماره ۸۰۰۸۶۲-۹۳ رد کرده است و شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان ... با رد تجدیدنظرخواهی محکومین یادشده با صدور دادنامه شماره ۴۰۰۴۹۵-۹۴/۶/۱۴ رأی بدوی را تأئید کرده است. سپس محکوم علیهما با تقدیم لایحه ای منضم به محکومیت زوجه خویش به تمکین از زوج طبق دادنامه شماره ۲۴۰۰۶۷۰-۹۱/۷/۲۹ شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان ... و رأی قابل فرجام طلاق به خواسته زوجه و غیره از دیوان عالی کشور تقاضای اعاده دادرسی از محکومیت کیفری خود کرده اند. پرونده محاکماتی مربوطه پس از مکاتبات متعدد دفتر واصل و ضمیمه شده است. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای ابراهیم بهنام اصل عضوممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای حسین شهرابی فراهانی دادیار دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر رسیدگی قانونی را دارم، درخصوص دادنامه شماره ۴۰۰۴۹۵-۹۴/۶/۱۴ شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان ... مشاوره نموده چنین رأی می دهد:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

درخواست اعاده دادرسی آقایان ش. و م. هر دو س. نسبت به دادنامه فوق الذکر موجه است زیرا مطابق بند الف ماده ۵۲۴ قانون آئین دادرسی مدنی یک مسکن متناسب با شئون عرفی زوج از مستثنیات دین است و قابل توقیف و فروش از طرف طلبکار و محکوم له نمی باشد مگر این که محکوم علیه دارای مسکن دیگر باشد و یا مسکن فروخته شده بیش از نیاز و فراتر از شئون عرفی محکوم علیه باشد. بنابراین فروش مستثنیات دین جرم نیست ولی ثمن به دست آمده از آن قابل توقیف برای استیفاء دین است؛ لذا مستنداً به شق چ ماده ۴۷۴ قانون آئین دادرسی با تجویز اعاده دادرسی رسیدگی مجدد به شعبه هم عرض محول می شود .
شعبه سی و ششم دیوان عالی کشور
ابراهیم بهنام اصل-محمد سلیمانی-فتوت نصیری سوادکوهی