قابلیت اعتراض آراء صادره از سوی محاکم در راستای اعمال ماده ۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری
صورتجلسه نشست قضایی
کد نشست: ۱۳۹۸-۵۸۰۱
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
برگزار شده توسط: استان فارس/ شهر شیراز
موضوع
قابلیت اعتراض آراء صادره از سوی محاکم در راستای اعمال ماده ۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری
پرسش
آیا حکمی که در راستای اعمال ماده ۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری در مقام ادغام آرا و با رعایت مقررات تعدد جرم صادر می گردد قطعی است یا قابل تجدیدنظر؟ چنانچه قایل باشیم که رای صادره در مقام ادغام احکام غیر قطعی است تکلیف قرار تامین چه می شود؟ آیا قرارهای تامین سابق به قوت خود باقی است یا با شروع به اجرای دادنامه قرارهای تامین ملغی و بی اثر می گردد و نیاز به قرار تامین جدید است؟
نظر هیئت عالی
رای صادره در مقام ادغام از حیث قطعیت یا عدم قطعیت از مقررات و قواعد عمومی تبعیت می کند؛ لهذا نظریه اکثریت با استنتاج مرقوم موافق است؛ نتیجتا از نظر هیات عالی نشست قضایی در امور کیفری مورد تایید می باشد.
نظر اکثریت
با توجه به مفاد ماده ۴۲۷ قانون آیین دادرسی کیفری به نظر می رسد که قانونگذار اصل را بر قابلیت تجدیدنظر آرا صادره از سوی محاکم نخستین گذارده است و درخصوص قسمت اول سوال که دادگاه پس از نقض کلیه آرا سابق مبادرت به صدور رای جدید نموده است نیز رای صادره در خصوص قابلیت یا عدم قابلیت تجدیدنظر یا فرجام از مقررات و قواعد عمومی تبعیت می کند و حسب مورد قابل تجدید نظرخواهی یا فرجام می باشد و پذیرش این نظر نیز دارای آثاری است؛ به عنوان مثال چنانچه محکوم علیه حق تجدید نظرخواهی خویش را نسبت به رایی که در مقام ادغام احکام صادر گردیده است اسقاط نماید می تواند تقاضای اعمال ماده ۴۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری نماید. درخصوص قسمت دوم سوال نیز همان طور که در تبصره ماده ۵۱۰ قانون مرقوم آمده است: دادگاه در وقت فوق العاده بدون حضور طرفین به موضوع رسیدگی و بدون ورود در شرایط و ماهیت محکومیت با رعایت مقررات تعدد جرم حکم واحد صادر می کند.
نظر اقلیت
رایی که دادگاه در مقام ادغام احکام محکومیت های متعدد محکوم علیه صادر می کند قطعی است و در نتیجه محکوم علیه نمی تواند تقاضای اعمال ماده ۴۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری را بنماید همچنین به لحاظ قطعیت رای نیاز به صدور قرار تامین جدید نمی باشد.