نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۵/۴۸ مورخ ۱۴۰۵/۰۲/۳۰

در خصوص محکومینی که بابت حبس بدل از جزای نقدی (۳ سال، ۵ سال، ۱۰ سال) تحمل کیفری می‌نمایند در صورت استحقاق برخورداری از مرخصی آیا بایستی به میزان جزای نقدی مورد لحوق حکم تأمین اخذ گردد یا به میزان حبس بدل از جزای نقدی؟

نظر به این‌که در اعطای مرخصی به زندانیان و اعزام آنان به مراکز حرفه‌آموزی، تحصیل علوم و فنون و اشتغال، مطابق ماده ۵۲۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و مواد ۱۸۲ و ۲۰۲ آیین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور مصوب ۲۰/۲/۱۴۰۰ با اصلاحات و الحاقات بعدی و رأی وحدت رویه شماره ۶۸۰ مورخ ۲۵/۵/۱۳۸۴ هیأت عمومی دیوان عالی کشور رفتار می‌شود و از آن‌جا که حبس بدل از جزای نقدی موضوع ماده ۵۲۹ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، ناشی از الزام قانونی بوده و مجازات اصلی جرم نیست، اخذ تأمین مناسب برای اعطای مرخصی به این محکومان بر اساس ماده ۲۵۰ این قانون که حاوی مؤلفه‌های متعددی است صورت می‌پذیرد و متناسب‌سازی تأمین باید بر مبنای تمام این مؤلفه‌ها صورت گیرد و نه فقط مجازات جرم مورد نظر؛ بنابراین در فرض سؤال، مجازات جزای نقدی مقرر در حکم با احتساب ایام بازداشت و حبس تحمل شده به عنوان بدل از جزای نقدی، فقط یکی از معیارهای صدور قرار تأمین است.