رای وحدت رویه شماره ۲۰۱ مورخ ۱۳۷۴/۱۲/۰۵ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
کلاسه: پرونده ۷۴/۱۰۷
شماره دادنامه: ۲۰۱
تاریخ: ۵ اسفند ۱۳۷۴
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی: مدیر کل کارگزینی راه آهن جمهوری اسلامی ایران
موضوع شکایت و خواسته: اعلام تعارض آرا صادره از شعب ۳ و۱۶ دیوان عدالت اداری
مقدمه: الف- شعبه سوم در رسیدگی به پرونده کلاسه /۷۲/۱۲۲۰ موضوع شکایت آقای عزیز اله شیرمحمدی به طرفیت راه آهن جمهوری اسلامی ایران به خواسته ۱- بخشودگی ۵۰درصد مالیات منطقه محروم۲- مرخصی سالانه به مدت ۴۵ روز ۳- افزایش فوق العاده محل خدمت طی دادنامه شماره ۳۰۶-۳۱/۳/۷۴ چنین رای صادر نموده است: بر اساس نظریه شورای عالی مالیاتی تخفیف مذکور در ماده ۹۲ قانون مالیات مستقیم شامل شرکت های دولتی منجمله شرکت راه آهن جمهوری اسلامی ایران نمی گردد در مورد مرخصی سالیانه ۴۵ روز دستورالعملی به شرکت و اصل نشده و در مورد فوق العاده محل خدمت تبصره ذیل ماده۸۲ آییننامه استخدامی شرکت راه آهن مصوب ۱/۱۲/۶۹ اشعار داشته: تا زمانی که دستورالعملهای مربوط به این آییننامه به تصویب هیات مدیره نرسیده مقررات قبلی قابل اجرا میباشد. بدین لحاظ فوق العاده مذکور لغایت ۳۰/۱۲/۷۰ بر اساس مقررات قبل به نامبرده پرداخت شده است، تخلفی از مقررات و ضوابط قانونی در اقدامات طرف شکایت مشاهده نمی شود.فلذا شکایت شاکی غیر وارد تشخیص ورای به رد شکایت صادر و اعلام میشود.
ب- شعبه شانزدهم در رسیدگی به پرونده کلاسه ۷۲/۹۷۲ موضوع شکایت آقای غلامعلی نیک رضا به طرفیت راه آهن جمهوری اسلامی ایران به خواسته اجرای ماده۹۲ قانونی مالیات های مستقیم مصوب ۱۳۶۶ درباره ۵۰% بخشودگی مالیات حقوق به شرح دادنامه شماره ۴۸۲-۱۴/۶/۷۴ چنین رای صادر نموده است: نظر به اینکه اولا در ماده۹۲ قانون مالیات های مستقیم معافیت مالیاتی حقوق بگیران که در نقاط محروم خدمت می نمایند و از ۵۰% معافیت مالیاتی حقوق استفاده می نمایند هیچ گونه اشاره ای به اینکه فرد شاغل در شرکت دولتی محروم از مزایای مذکور باشد ملاحظه نمی شود و عبارت ((۵۰% مالیات حقوق بگیران شاغل در روستاها و همچنین در نقاط محروم و دور افتاده کشور)) به طور عام به کار برده شده است و برابر تصویب نامه ۴۴۰۵۲/ ت ۲۵۰ مورخ ۱۴/۴/۶۸ هیات وزیران و نامه شماره ۲۹۳۵-۲/۱۱/۷۲ بخشداری جوین نیز ایستگاه نغ آب جزو دهستان محروم از بخش جوین است و جزء مناطق محروم کشور محسوب شده است. ثانیا ماده۴ قانون محاسبات عمومی کشور نیز که در تاریخ تصویب آن (سال ۶۵) قبل از تصویب قانون مالیات های مستقیم، فرد یا افرادی را که طبق قانون اخیر مستحق استفاده از مزایای ۵۰% بخشودگی مالیات حقوق میباشد از حق مذکور محروم نماید، در قانون و مقررات استخدامی شرکتهای دولتی مصوب ۱۳۵۲ نیز چنین ممنوعیتی پیش بینی نگردیده و مشتکی عنه نیز دلیلی بر ادعای خود در خصوص مورد ارایه نکرده است، به خصوص که ((رای شورای عالی مالیاتی شماره ۱۱۹۳۴/۰۴/۳۰ مورخ ۵/۹/۶۹)) نیز صراحتا مقرر میدارد که طبق ماده ۹۲ قانون مالیات های مستقیم مصوب ۱۳۶۶ به طور کلی حقوق حقوق بگیران شاغل در روستاها مشمول ۵۰%معافیت از پرداخت مالیات حقوق میباشند و رای مذکور نیز ((به شماره ۳۵۸)) قانون مرقوم برای کلیه مامورین وصول مالیات لازم الاتباع میباشد و علیهذا حکم به ورود شکایت صادر و اعلام میشود. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجه الاسلام و المسلمین اسماعیل فردوی پور و با حضور روسای شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره به اتفاق آراء مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
با توجه به صراحت ماده ۹۲ قانون مالیات های مستقیم مبنی بر بخشودگی مالیات بر حقوق کارکنان وزارتخانه ها و موسسات دولتی شاغل در روستا ها و نقاط محروم(طبق لیست سازمان برنامه و بودجه) به میزان ۵۰% و اینکه شرکتهای دولتی دارای ماهیت حقوقی متفاوت با وزارتخانه ها و موسسات دولتی بوده و از مصادیق آن ها محسوب نمی شود، لذا دادنامه شماره ۳۰۶-۷۴/۳/۳۱ شعبه سوم در خصوص عدم تسری بخشودگی مندرج در ماده اصلاحی مذکور به کارکنان شرکت دولتی راه آهن جمهوری اسلامی ایران موافق اصول و موازین قانونی تشخیص داده میشود این رای طبق ذیل ماده ۲۰ قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع مربوطه در موارد مشابه لازم الاتباع است.
رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری