رای شماره ۳۲۹ مورخ ۱۳۹۱/۰۶/۲۰ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
بسم الله الرحمن الرحیم
کلاسه پرونده: ۸۰۷/۸۸
شاکی: شاکیان: آقای یحیی مرادی و غیره
موضوع: موضوع شکایت و خواسته: ابطال نامه شماره ۵۴۱۸۲/۱۰/۲۰۰- ۲۸/۶/۱۳۸۸ سرپرست امور نظامهای جبران خدمت معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور
تاریخ رای: پنجشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۱
شماره دادنامه: ۳۲۹
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
گردش کار: آقای یحیی مرادی و دیگران به موجب دادخواستی، ابطال نامه شماره ۵۴۱۸۲/۱۰/۲۰۰- ۱۳۸۸/۰۶/۲۸ سرپرست امور نظامهای جبران خدمت معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور را خواستار شده اند و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده اند مطابق حکم مقرر در بند ۴ ماده ۲۰ قانون حفاظت در برابر اشعه مبنای تعیین فوق العاده کار با اشعه، حقوق و مزایا لحاظ شده است لیکن در نامه مورد اعتراض، مزایا به فوق العاده شغل تغییر یافته است. شکات به لحاظ مغایرت مفاد نامه معترضٌ به با بند ۴ ماده ۲۰ قانون حفاظت در برابر اشعه، ابطال نامه مذکور را خواستار شده اند. متن نامه مورد اعتراض به قرار زیر است: " معاون محترم توسعه مدیریت و منابع وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با سلام: احتراماً، بازگشت به نامه شماره ۲۶۲۸۸۸/۴/الف - ۱۳۸۸/۰۶/۰۴ در خصوص مبنای محاسبه فوق العاده کار با اشعه اعلام می دارد: با عنایت به مفاد نامه شماره ه-/۴/۸۶/۱۴ - ۱۳۸۸/۰۵/۱۹ معاونت قضایی دیوان عدالت اداری در خصوص پاسخ به سوالات مطروحه در زمینه اعلام مبنای محاسبه فوق العاده کار با اشعه توسط معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور به استحضار می رساند: که در مقررات موضوعه هیچ گونه تعریفی در خصوص مزایا به عمل نیامده است و تعمیم آن بدون استناد به مصرحات قانونی و ملاحظات پیرامونی به ویژه بار مالی مترتب بر آن، موجب بروز مشکلات و اعمال سلایق خواهد شد. با عنایت به موارد مذکور نظریه های شماره ۷۹۹۷۳/۱۸۰۳- ۱۳۸۷/۱۰/۰۷ و ۱۰۷۵۹۷/۱۸۰۳- ۱۳۸۷/۱۱/۲۷ این امور در خصوص تبیین موضوع مزایای مندرج در بند ۴ ماده ۲۰ قانون حفاظت در برابر اشعه که همان « فوق العاده شغل» میباشد مجدداً مورد تاکید میباشد. - سرپرست امور نظام های جبران خدمت" در پاسخ به شکایت شکات، رئیس امور حقوقی معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور، به موجب لایحه شماره ۲۳۴۱۴/۲۳۱- ۱۳۸۹/۰۵/۰۶، تصویر نامه شماره ۲۰۱۶۳/۲۲۲- ۱۳۸۹/۰۴/۲۴ رئیس امور نظامهای جبران خدمت معاونت مذکور را ارسال داشته است که مفاد آن به قرار زیر است: " در مقررات موضوعه هیچ گونه تعریفی در خصوص مزایا به عمل نیامده است و تعمیم آن بدون استناد به نص قانونی و ملاحظات پیرامونی بویژه بار مالی مترتب بر آن، موجب بروز مشکلات و اعمال سلایق خواهد شد. با عنایت به موارد مذکور، نظریه شماره ۵۴۱۸۲/۱۰/۲۰۰- ۱۳۸۸/۰۶/۲۸ این امور در خصوص موضوع تعیین مزایای مندرج در بند ۴ ماده ۲۰ قانون حفاظت در برابر اشعه که همان فوق العاده شغل است مورد تاکید میباشد. " هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور روسا، مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد. پس از بحث و بررسی، با اکثریت آراء به شرح آینده به صدور رای مبادرت میکند.
رای هیات عمومی
مطابق بند ۴ ماده ۲۰ قانون حفاظت در برابر اشعه مصوب ۱۳۶۸/۰۱/۲۰ به افرادی که به طور مستمر به کار با اشعه اشتغال داشته باشند بر مبنای مقدار و شرایط بالقوه پرتودهی محیط کار به تشخیص واحد قانونی و طبق آییننامه های مربوط تا پنجاه درصد حقوق و مزایا به عنوان فوق العاده کار با اشعه تعلق میگیرد. نظر به این که به موجب دادنامه های شماره ۱۴۶۸- ۱۴۶۶ مورخ ۱۳۸۶/۱۲/۱۲ هیات عمومی دیوان عدالت اداری، تصویب نامه شماره ۱۸۱۶/ت۱۹۹۹۶۹ه- - ۱۳۷۸/۰۳/۱۷ هیات وزیران که در آن ملاک محاسبه و پرداخت فوق العاده کار با اشعه حقوق و فوق العاده شغل مقرر شده بود، ابطال شده است، بنابراین نامه شماره ۸۲/۵۴/۱۰/۲۰۰ - ۱۳۸۸/۰۶/۲۸ معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور که ملاک پرداخت حق اشعه را حقوق و فوق العاده شغل تعیین کرده است، خلاف حکم صریح مقنن تشخیص داده میشود و به استناد بند یک ماده ۱۹ و مواد ۲۰ و ۴۲ قانون دیوان عدالت اداری از تاریخ صدور ابطال میشود.
رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری - محمدجعفر منتظری