شرط تحقق بزه افترا

رأی دادگاه بدوی

در خصوص اتهامات اقای م.الف. ر. دائر بر ترک انفاق و توهین و افتراء و ایراد ضرب و جرح عمدی نسبت به شاکیه با توجه به شکایت شاکی خصوصی و تحقیقات مرجع انتظامی و دادسرا و نظریه پزشکی قانونی و کیفرخواست دادسرای ناحیه ۱۴ تهران بزهکاری او احراز می‌گردد و استناد مواد ۶۰۸ و۶۹۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۵ و ماده ۵۳ قانون حمایت از خانواده با رعایت تبصره ۴ ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ به پرداخت یک میلیون ریال جزای نقدی در حق دولت از جهت ارتکاب توهین و تحمل یکسال حبس تعزیری از جهت ارتکاب افتراء و تحمل دو سال حبس تعزیری از جهت ترک نفقه همسر محکوم می‌گردد از با رعایت مقررات مربوط به تعدد جرائم فقط مجازات پرداخت جزای نقدی و تحمل دو سال حبس تعزیری به عنوان مجازات اشد قابل اجرا می‌باشد و در صورت تقلیل مجازات یا تبدیل و غیرقابل اجرا شدن مجازات اشد یاد شده بالا مجازات اشد بعدی اجرا می‌گردد و به استناد مواد ۴۴۸و۴۶۲و۴۸۸و۵۴۹و۵۶۰و۷۱۴ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ به پرداخت یک فقره شش هزارم و یک فقره یک و نیم هزارم کل دیه در حق شاکیه ظرف یکسال از تاریخ وقوع جرم۱۳۹۳/۶/۲۰ محکوم می‌گردد رای صادره غیابی و ظرف ۱۰ روز قابل واخواهی در این دادگاه می‌باشد.
پرویز خسروخانی رئیس شعبه ۱۱۳۰ دادگاه عمومی جزایی تهران

رأی دادگاه بدوی

در خصوص واخواهی آقای م.الف. ر. با وکالت اقای ح. د. نسبت به دادنامه شماره ۹۳۰۱۰۰۱ -۱۳۹۳/۱۰/۲۹ این دادگاه که به موجب ان واخواه به اتهام ترکه نفقه همسر و غیره موضوع شکایت خانم الف. م. به تحمل حبس تعزیری و پرداخت دیه در حق واخوانده محکومیت حاصل نموده نظر به اینکه مشار‌الیه ایراد و اعتراض موجهی که موجبات نقض دادنامه معترض‌عنه را ایجاب نماید ارائه و ابراز نداشته لذا ضمن رد واخواهی مطروحه مستندا به ماده ۲۱۸ قانون ائین دادرسی کیفری دادنامه معترض‌عنه عینا تائید می‌گردد رای صادره ظرف بیست روز قابل تجدیدنظر وفق مقررات است.
پرویز خسروخانی رئیس شعبه ۱۱۳۰ دادگاه عمومی جزایی تهران

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

به موجب دادنامه شماره ۱۰۰۱۶۵ مورخ ۱۳۹۴/۳/۶ و دادنامه غیابی مربوط صادره از دادگاه عمومی جزایی شعبه محترم ۱۱۳۰ تهران آقای م.الف. ر. به دلیل ارتکاب جرایم ترک انفاق، توهین و افتراء و ایراد ضرب و جرح عمدی حسب مورد به تحمل مجازات محکوم شده است. محکوم‌علیه با وکالت آقای ح. د. اعتراض نموده است. این دادگاه با مطالعه تمام اوراق پرونده اولا ":اعتراض معترض را در خصوص محکومیت به دلیل جرم افتراء مآلا"وارد تشخیص می‌دهد. زیرا افتراء نیازمند سبق رسیدگی است و در این پرونده سبق رسیدگی مشهود نیست. به عبارت دیگر همان طور که در نظریه شماره ۷/۵۰۰۲ مورخ ۱۳۷۸/۸/۸ ابراز شده است چنانچه مشتکی‌عنه از بزهی که به وی نسبت داده شده، برائت حاصل نماید و این حکم به مرحله قطعیت رسیده باشد، می‌تواند در مقام شکایت افتراء برآید و صرف اظهار شاکی مبنی بر اینکه به او افتراء زده شده است، کافی برای تحقق جرم افتراء نمی‌باشد، علیهذا به دلیل عدم فراهم بودن ارکان جرم افتراء به استناد بند ب ماده ۴۵۵ قانون آیین دادرسی کیفری با نقض دادنامه معترض‌عنه در این قسمت رای برائت آقای م.الف. ر. صادر می‌گردد. ثانیا": اعتراض معترض‌عنه در خصوص محکومیت به دلیل ارتکاب جرایم ترک انفاق، توهین و ایراد ضرب و جرح عمدی وارد دانسته نمی‌شود. زیرا مفاد لایحه اعتراض متضمن جهتی نیست که رای بدوی را متزلزل نماید لذا به استناد بند الف ماده ۴۵۵ قانون آیین دادرسی کیفری رای بر تایید دادنامه معترض‌عنه صادر می‌گردد . این رای قطعی است.
رئیس و مستشار و مستشار شعبه ۶۳ دادگاه تجدیدنظراستان تهران
حبیب محمدعلی زاده اشکلک - اسد اله هادوی - علی اکبر صادقی