مبدأ محاسبه نفقه فرزند

رأی دادگاه بدوی

در خصوص دادخواست خانم ن.ه. فرزند ع. با وکالت آقای الف. ب. به‬ طرفیت آقای م.ک. فرزند الف. با وکالت آقای م.الف. به‬ خواسته مطالبه نفقه فرزند مشترک از زمان صدور رأی طلاق تا زمان صدور حکم وکیل خواهان اظهار داشته است به موجب رأی شماره ۸۷۰۱۰۴۰ صادر شده از شعبه ۲۶۳ دائر بر طلاق بین طرفین، حضانت فرزند مشترک به نام ب. متولد ۱۳۸۶/۱۱/۲۰ به زوجه واگذار شده است و در بند –د- رأی مذکور مقرر شده است تا زمانی که اقساط مهریه به موقع پرداخت گردد نفقه به عهده مادرش می‌باشد و با توجه به محتویات اجرائیه ۹۲۰۰۰۱۴ شعبه ۲۶۳ معلوم می‌شود که اقساط به موقع پرداخت نشده است لذا از مفهوم مخالف مقرره فوق استفاده می‌شود که خوانده مکلف به تأدیه و پرداخت نفقه فرزند مشترک می‌باشد وکیل خوانده اظهار داشته است که اولاً از مخالف بند – د- استنباط می‌شود که نفقه بر عهده مادر است اما پدر را مکلف به پرداخت نفقه نکرده است و ثانیاً بر اساس اظهارنامه شماره ۷۱۲۶ مورخ ۱۳۹۱/۵/۱۱ خوانده تا تاریخ ۱۳۸۹/۶/۳۱ به تعهد خود عمل کرده است. دادگاه با توجه به جامع محتویات پرونده و اظهارات وکلای طرفین و با توجه به اینکه عبارت ((و تا زمانی که اقساط مهریه به موقع پرداخت می‌گردد نفقه فرزند بر عهده مادرش می‌باشد)) مفهوم مخالف ندارد وفق ماده ۱۲۰۶ قانون مدنی نفقه گذشته فرزند قابل مطالبه نیست و از طرفی در همان دادنامه فقط در صورت استرداد طفل و سلب حضانت از مادر مخارج قبلی که برای طفل شده قابل مطالبه از سوی مادر شده است و در واقع این عبارت ((در صورت استرداد طفل و سلب حضانت از مادر ... مخارج قبلی که برای طفل شده است قابل مطالبه از سوی زوجه خواهد بود)) مفهوم مخالف دارد که عبارت است از اینکه در صورت عدم استرداد طفل و عدم سلب حضانت از مادر و در واقع بقاء حضانت با مادر، نفقه فرزند مشترک قابل مطالبه از سوی مادر نیست، لذا دادگاه دعوای خواهان را مبنی بر مطالبه نفقه گذشته فرزند مشترک از زمان طلاق تا زمان صدور رأی حاضر را وارد ندانسته و مستنداً به ماده ۱۲۵۷ قانون مدنی دعوای وی را رد می‌نماید بدیهی است حق خواهان جهت مطالبه نفقه آتیه فرزند مشترک حسب ماده ۱۲۰۶ قانون مدنی در صورت اثبات به موقع پرداخت نشدن اقساط مهریه، از زمان تقدیم دادخواست لغایت آتیه، محفوظ است و مستلزم تقدیم دادخواست جدید می‌باشد. این رأی حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض و رسیدگی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران می‌باشد.
دادرس شعبه ۲۶۳ دادگاه عمومی حقوقی تهران - حیدری

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

در خصوص دادخواست تجدیدنظرخواهی ن.ه. با وکالت الف.ب. به طرفیت م.ک. با وکالت م.الف. نسبت به دادنامه شماره ۱۰۵۱ مورخ ۱۳۹۳/۷/۲۸ در پرونده کلاسه ۰۰۱۴۷ صادره از شعبه ۲۶۳ دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم به رد دعوی صادر گردید با ملاحظه پرونده اظهارات طرفین اینکه نفقه فرزند نسبت به آینده قابل مطالبه است و تکلیف پدر می‌باشد از مصادیق حکم است و اینکه نفقه ایام گذشته (اقارب مثل فرزند) قابل مطالبه نیست لکن نفقه از تقدیم دادخواست به منزله مطالبه است ایراد تجدیدنظرخواهی را وارد دانسته مستنداً به مواد ۱۲۰۶ قانون مدنی و ۳۵۸ قانون آئین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه فوق ‬الذکر در این قسمت از زمان تقدیم دادخواست تا زمان صدور رأی ماهیانه سه میلیون ریال تجدیدنظرخوانده در حق تجدیدنظرخواه صادر گردید و در مورد اینکه بایستی نسبت به نفقه آینده دادخواست صحیح بوده و نفقه گذشته بنا بر نص قانون قابل مطالبه نمی‌باشد ایراد تجدیدنظرخواهی نسبت به این قسمت وارد نمی‌باشد زیرا دادنامه تجدیدنظرخواسته بر اساس محتویات پرونده و دلائل و مدارک ابرازی صحیحاً و مطابق مقررات قانونی و خالی از هر گونه اشکال صادر شده و تجدیدنظرخواه در این مرحله از رسیدگی دلیل یا مدرک قانع کننده و محکمه پسندی که نقض و بی ‬اعتباری دادنامه معترض‬ عنه را ایجاب نماید ابراز ننموده و لایحه اعتراضیه متضمن جهت موجه نیست و تجدیدنظرخواهی با هیچ یک از شقوق ماده ۳۴۸ قانون آئین دادرسی مدنی مطابقت ندارد لذا دادگاه ادعای تجدیدنظرخواه را وارد و محمول بر صحت تشخیص نداده دادنامه مورد اعتراض را منطبق با مقررات و اصول دادرسی می‌داند مستنداً به ماده ۳۵۸ قانون آئین دادرسی مدنی ضمن رد دادخواست تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته را نسبت به قسمت مطالبه اخیر از زمان دادخواست تأیید می‌نماید. این رأی قطعی است.
رییس و مستشار دادگاه شعبه ۴۰ دادگاه تجدیدنظر استان تهران
خالقی- نجفی سواد روردباری